سنتز و کاربرد نانوکامپوزیت گرافن مغناطیسی برای حذف سدیم دودسیل بنزن سولفونات (SDBS) از محلولهای آبی | ||
| نشریه محیط زیست طبیعی | ||
| مقاله 4، دوره 72، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 325-338 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jne.2019.271670.1593 | ||
| نویسندگان | ||
| آرش خوشنودفر1؛ نادر بهرامی فر* 2؛ حبیب الله یونسی1 | ||
| 1دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2گروه آموزشی محیط زیست‏‏/دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| سورفاکتانتها یکی از مهمترین آلایندههای منابع آبهای سطحی و زیرزمینی هستند و خطرات بالقوهای برای سلامتی انسان و محیط زیست ایجاد مینمایند. هدف از این پژوهش بررسی نانو کامپوزیت گرافن مغناطیسی در حذف سدیم دودسیل بنزن سولفونات از محلولهای آبی است. در این مطالعه تجربی از پوست پرتقال به عنوان منبع کربنی برای سنتز گرافن به روش پیرولیز استفاده شد. همچنین با استفاده از روش حلال گرمایی مغناطیسی کردن جاذب انجام گردید. ویژگی جاذب با تکنیکهای FTIR، VSM، AFM، SEM و طیف سنجی رامان مورد آنالیز قرار گرفت. اثر متغیرهای مقدار جاذب، pH، غلظت اولیه آلاینده و زمان واکنش در حذف SDBS بررسی شد. پارامترهای جذب با مدلهای همدمای لانگمویر و فروندلیچ و دو مدل سینتیک شبه مرتبه اول و سینتیک شبه مرتبه دوم تعیین گردید. بر اساس یافتههای پژوهش دوز جاذب 20 میلیگرم، pH معادل 3 و زمان تماس 60 دقیقه به عنوان شرایط بهینه برای حذف SDBS حاصل شد. بررسی ایزوترم و مدل های سینتیکی نشان داد که دادههای تجربی فرایند حذف با مدل لانگمویر (9989/0 = R2) و سنتیک شبه مرتبه دوم (9992/0 ≥ R2) همبستگی دارند. بیشترین ظرفیت جذب تعادلی برای SDBS توسط نانوکامپوزیت گرافن مغناطیسی 276 میلی گرم برگرم به دست آمد. آزمایشات واجذب با استفاده از اتانول و متانول انجام گرفت که به ترتیب 74 و 76 درصد بازیابی جاذب را نشان دادند. نتایج نشان داد در شرایط بهینه، بررسی نانو کامپوزیتهای گرافن مغناطیسی پتانسیل موثری را در حذف سدیم دودسیل بنزن سولفونات از محلولهای آبی داشته و به دلیل خاصیت مغناطیسی، جداسازی آن از محلول آبی ساده و سریع است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلودگی آب؛ فرایند جذب؛ سورفاکتانت؛ سدیم دودسیل بنزن سولفونات؛ گرافن مغناطیسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,235 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,053 |
||