تحلیل و بررسی مبانی مشروعیّت درمان اجباری معتادان | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 9، دوره 52، شماره 1، شهریور 1398، صفحه 163-182 اصل مقاله (276.68 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2019.261535.668539 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا کیخا* 1؛ سمیه نوری2؛ عارف بشیری3 | ||
| 1دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 2دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 3دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| فرآیند درمان اجباری معتادان به عنوان وظیفۀ غیر ـ اعمّ از نهادهای حمایتی و دیگران ـ ریشه در واکاوی چگونگی تسلط انسان بر نفس، مستفاد از اصل تسلیط دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی، ارزیابی میکند که با توجّه به رابطۀ امانی انسان بر نفس خویش، امتناع معتاد از درمان اجباری بلااثر بوده؛ لذا در مقام تبیین وظیفۀ غیر از معتاد، از جهت اقدام به درمان اجباری، مشروعیت مددرسانی مستفاد از اطلاق آیات، روایات و استدلال عقل بر مشهود بودن تأثیرگذاری و تأثیرپذیری تمامی افراد جامعه و تلّقی فرد معتاد به عنوان عضوی از پیکرۀ اجتماع، قابل استناد است. بناء عقلا بر اهتمام به امور غیر در زمان بروز خطر، و صدق احسان و نیکوکاری مستند به قاعدۀ احسان، مشروعیت این اجبار را تأیید میکند. با تبیین تصرفات مجاز انسان، میتوان گفت که ادلهی مفید مشروعیت الزام معتاد به درمان اجباری با محدود نمودن موضوع قاعدۀ تسلیط بر آن حکومت مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتیاد؛ درمان اجباری؛ قاعده تسلیط | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,000 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,038 |
||