رویکرد پیشگیرانه و درمانی حمام در طب ایرانی | ||
| تاریخ علم | ||
| مقاله 5، دوره 17، شماره 1 - شماره پیاپی 26، شهریور 1398، صفحه 135-155 اصل مقاله (503.74 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jihs.2019.283645.371491 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا حسین هاشمی1؛ مسعود کثیری* 2؛ اصغر منتظرالقائم3؛ آرمان زرگران4 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه تاریخ دانشگاه اصفهان | ||
| 2استادیار دانشگاه اصفهان | ||
| 3استاد گروه تاریخ دانشگاه اصفهان | ||
| 4استادیار گروه تاریخ پزشکی، دانشکدۀ طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران | ||
| چکیده | ||
| حمام علاوه بر اینکه مکانی برای نظافت و تطهیر است، با توجه به ظرفیتها و ویژگیهای خود، کارکردهای درمانی در طب ایرانی دارد. در این نوشته به دنبال آن هستیم که با استفاده از منابع معتبر به این پرسش پاسخ دهیم که حمام چه کارکردهای درمانی داشته است. یافتههای پژوهش حکایت از آن دارد که در تاریخ طب در دو حوزۀ پیشگیری و درمان به حمام توصیه میشده است. آنچه این پژوهش بر آن تأکید دارد این است که حمام و انواع روشهای آن باعث بهبود کیفیت سلامتی افراد میشود. حمام برای درمان بیماریهای مختلف از جمله انواع تب، بیماریهای زنان، بیماریهای چشم، درمان سکته و جز آن به کار میرفته است. نگاهی به نتایج این پژوهش نشان میدهد که حکمای ایرانی معتقد بودند که حمام هم به منظور پیشگیری و حفظ تعادل مزاج توصیه میشده است و هم به عنوان یک روش درمانی تجویز میشده است | ||
| کلیدواژهها | ||
| پیشگیری؛ تاریخ پزشکی؛ حمام؛ درمان؛ طب ایرانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,123 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,860 |
||