تحلیل حساسیت کلی مدل شبیهسازی آب زیرزمینی ساحلی با استفاده از پنج روش (آبخوان لاهیجان – چابکسر) | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| مقاله 6، دوره 51، شماره 3، خرداد 1399، صفحه 603-615 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2019.290271.668338 | ||
| نویسندگان | ||
| اسماعیل کرمیمقدم1؛ حامد کتابچی* 2 | ||
| 1گروه مهندسی منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، گروه مهندسی منابع آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تأمین تقاضای آب به دلیل رشد سریع جمعیت و توسعه مناطق ساحلی، تشدید پیشروی آب شور به سمت آبهای زیرزمینی ساحلی را به یک مسئله جهانی در این مناطق تبدیل کرده است. تحلیل حساسیت رفتار آبخوانهای ساحلی نسبت به عوامل مختلف مؤثر در کنترل، جلوگیری از پیشروی آب شور به سمت آنها و ممانعت از ضررهای متعاقب آن، اقدامی حیاتی بشمار میآید. هدف مطالعه حاضر، تحلیل حساسیت کلی عوامل مؤثر بر پدیده پیشروی آب شور و اندرکنش آب دریای خزر و آبخوان ساحلی منطقه مطالعاتی است. برای ارزیابی میزان پیشروی، مدل عددی واسنجی و صحتسنجی سهبعدی وابسته به چگالی SUTRA به کار گرفته شد. در این روند از پنج روش شناخته شده تحلیل حساسیت کلی بهره گرفته شده و مقایسههای لازم با استفاده از محاسبه شاخصهای حساسیتی هر یک از روشها انجام گردیده است. از بین پنج روش بکار گرفته شده، روشهای آزمون حساسیت دامنه فوریه، مبتنی بر واریانس، PAWN و ناحیهای، نفوذپذیری لایه اول را به عنوان عامل حساستر شناسایی کردند. اما در روش اثرات ابتدایی، نفوذپذیری لایه پنجم به عنوان عامل حساستر معرفی شد. به طور کلی هرچه نفوذپذیری لایههای با گستردگی زیاد در سمت دریا بیشتر شود، پیشروی آب شور نیز بیشتر میشود. بنابراین، پیشروی آب شور حساسیت بیشتری به نفوذپذیری این لایهها دارد. این یافتهها در هدایت تصمیمات مدیریتی محدوده و نیز اولویتبندی اندازهگیریهای مربوط به آبخوان میتواند مورد استفاده قرار گیرد. این تصمیمات مبتنی بر یافتههای موضعی نبوده و کل تغییرات محتمل نفوذپذیری لایهها را مدنظر قرار میدهد، درنتیجه اطمینان بیشتری را سبب میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نفوذپذیری آبخوان؛ پیشروی آب شور؛ آبخوان ساحلی؛ روشهای تحلیل حساسیت؛ SUTRA | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,015 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 717 |
||