سازوکارهای قراردادی جهت ایجاد انعطافپذیری در قراردادهای حفاری روزانه | ||
| مطالعات حقوق انرژی | ||
| مقاله 8، دوره 5، شماره 1، فروردین 1398، صفحه 115-129 اصل مقاله (208.67 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrels.2019.258303.208 | ||
| نویسندگان | ||
| فریده شعبانی جهرمی* 1؛ فرید شعبانی جهرمی2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق خصوصی پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| انعطافپذیری در قراردادهای حوزۀ انرژی اهمیت بسزایی دارد که میتواند تضمینکنندۀ تداوم و اجرای مناسب آنها باشد. این موضوع در قراردادهای بلندمدت چشمگیرتر است. قراردادهای حفاری نیز که از قراردادهای بالادستی فرعی است، گاهی مشمول مفهوم قراردادهای بلندمدت قرار میگیرد؛ از این رو، باید فروض مختلف و به تبع آن، سازوکارهای قراردادی مناسب برای ایجاد انعطافپذیری در آنها پیشبینی شود. با توجه به تغییرات احتمالی، به ویژه در شرح کار، شرایط اجرای عملیات و بهای نفت، طراحی قراردادهای منعطف و پیشبینی شروط مناسب جهت تداوم قراردادی و یا حفظ تعادل آن، امری ضروری است. پیشبینی نرخهای احتیاطی، نرخ مشروط، امکان تعدیل، مذاکرۀ مجدد و تعلیق، میتواند از مهمترین سازوکارهای ایجاد انعطافپذیری باشد. بنابراین، هدف مقالۀ پیش رو، بررسی قراردادهای حفاری روزانه و سازوکارهای مناسب در جهت پویایی این دست قراردادهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انعطافپذیری؛ تعدیل؛ حفاری؛ قرارداد روزانه؛ مذاکرۀ مجدد؛ نرخهای احتیاطی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 834 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,057 |
||