همانندی تأویلهای منشوری عطار از هبوط آدم و سقوط ابلیس | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| مقاله 3، دوره 52، شماره 1، شهریور 1398، صفحه 47-68 اصل مقاله (438.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2019.280750.629924 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید رستنده* 1؛ وحید مبارک2؛ ابراهیم رحیمی زنگنه2 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه رازی | ||
| 2استادیار زبان و ادبیّات فارسی، دانشکدۀ ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران | ||
| چکیده | ||
| نویسندگان و شاعران عارفمسلک در مواجهه با قرآن و حدیث، نگاهی تأویلی داشتهاند؛ برای نمونه، از نگاه عطار، آدم با بندگی خود مایۀ زینت هستی میشود و ابلیس مظهر قهر الهی. ازاینرو، یکی از موضوعات برجسته در آثار او تأویلهایی است که در خصوص «آفرینش آدم و هبوط او از بهشت» و «تمرد ابلیس و سقوطش از مقامی ارجمند» ارائه کرده است. در این پژوهش بر آن هستیم که بر پایۀ نظریۀ هرمنوتیک (hermeneutic) و با روش توصیف و تحلیل محتوا، پاسخی برای این پرسش بیابیم: شکل، روش، ساختار و تأویلهای عطار از هبوط آدم و راندهشدن ابلیس از درگاه حق چگونه است؟ در این پژوهش خواهیم دید که او در مواجهه با این دو موضوع با نگاهی منشوری و مشابه، به تأویل دست زده است که بیشک این رفتار، بیانگر نگاه خاص او به تقابل میان آدم و ابلیس است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آثار عطار؛ تأویل (هرمنوتیک)؛ تأویل منشوری؛ سقوط ابلیس؛ هبوط آدم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 740 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 648 |
||