معرفت حضوری به احد نزد افلوطین و مولوی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 52، شماره 2، بهمن 1398، صفحه 229-249 اصل مقاله (449.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2019.276973.523103 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی داوودی زواره* 1؛ سعید بینا2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه دانشگاه اصفهان | ||
| 2دانشیار فلسفه دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| معرفت حضوری در باب خداشناسی از جانب اندیشمندان بسیاری مورد واکاوی قرار گرفته است. این نوشتار در پی پاسخ به این سؤال است که در منظر افلوطین و مولوی معرفت حضوری به احد چگونه و از چه طریقی حاصل میشود؟ فرضیه مقاله این است که: امکان معرفت حضوری برای شناخت احد از طریق نوس/عقل کلی به روش شهودی وجود دارد اما در مرحلۀ نهایی این ادراک حضوری حتی با فرارفتن از نوس/عقل کلی به دست میآید. روش مقاله در فهم و تحلیل سخنان این دو، تطبیقی با رویکرد تفسیری است. اهمیت جستار به ویژه در زمینۀ مطالعات بینفرهنگی از این رو است که با وجود آنکه برخلاف مولوی، عرفانِ افلوطینی ملتزم به وحی نیست و این عرفان ارتباط چندانی با دین عصر خود (مسیحیت) برقرار نمیکرد و فارغ از تفاوت در منطق و بیان، در خصوص امکان معرفت حضوری به احد و چگونگی آن، اشتراکات نسبی یافت میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عقل استدلالی (دیانویا/جزئی)؛ عقل مشاهدهگر (نوس/کلی)؛ فراوجودی احد؛ معرفت حضوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 739 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 591 |
||