اقناعِ سخنورانه در موسیقی یوهان سباستین باخ، با نگاهی بر پرلود سوییت شمارهی 3 ویُلنسِل در دو ماژور BWV 1009 | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| مقاله 1، دوره 24، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 5-16 اصل مقاله (6.6 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfadram.2018.241376.615125 | ||
| نویسنده | ||
| ایمان فخر* | ||
| هیت علمی دانشگاه هنر | ||
| چکیده | ||
| مقایسهی موسیقی با زبان از دیر باز امری معمول بوده است. در دوران رنسانس و با رشد انسانگرایی، موسیقی نه تنها به صورت دانشی ریاضی بلکه به عنوان علمی در ارتباط با کلام و انتقال مفاهیم و معانی نیز مورد توجه قرار گرفت. این مهم عاملی شد تا در گذر زمان، پیوند عمیقی بین موسیقی و فنِ سخنوری (رتوریک) ایجاد شود. در این میان آهنگسازان آلمانی، جهت استفاده از قدرت اقناعیِ نهفته در فن رتوریک؛ اصول ساختاری، فیگورها و تزئینات رتوریکی را در فرآیند آفرینش یک اثر موسیقی به کار بستند. یوهان سباستین باخ نیز به پیروی از سنت آهنگسازی موسیقی بارُک براساس اصول و قواعد رتوریک آثار فراوانی به رشتهی تحریر درآورد. بنابراین، برای دست یافتن به فهم و تفسیری عمیق از موسیقی وی، نمیتوان شناسایی جنبههای رتوریکی بکار رفته در آثار او را نادیده گرفت. مطالعهی توصیفی- تحلیلی حاضر پس از بررسی تاریخی و تبیین ارتباط موسیقی با رتوریک، کاربرد اصول رتوریک در موسیقی را شرح میدهد. سپس به بررسی پرلودِ دو ماژور BWV 1009، از منظر اصول رتوریک پرداخته و نشان میدهد که باخ چگونه با به خدمت گرفتن عناصر موسیقی مانند سکوت، فواصل، هارمونی و | ||
| کلیدواژهها | ||
| باخ؛ رتوریک؛ عناصر موسیقی؛ تفسیر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,658 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,908 |
||