نوشتار پستمدرن در دو رمان ملکوت اثر بهرام صادقی و صورت جلسه اثر ژان-ماری گوستاو لوکلزیو | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقاله 6، دوره 24، شماره 2، بهمن 1398، صفحه 433-454 اصل مقاله (299.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2018.236111.1538 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم شیبانیان* 1؛ الهام نیک روش2 | ||
| 1استادیار گروه زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| بهرام صادقی و ژانماری گوستاو لوکلزیو هر دو از نویسندگان سنتشکن و نوآور معاصرند که، همانند هر یک از بزرگان علم و ادب، بر نویسندگان پس از خود نیز تأثیرگذار بودهاند. با توجه به اینکه این دو نویسنده از پیشگامان عصر داستاننویسی پسامدرن به شمار میروند و در یک برهة زمانی دو رمان مشهور خود، ملکوت (1350) و صورتجلسه (1963) را به نگارش درآوردهاند، این سؤال مطرح میشود که تا چه اندازه مؤلفههای نوشتار پسامدرن در این دو اثر همسویند. شایان ذکر است، شرایط اجتماعی و تاریخی زمان نگارش این دو رمان به فرضیة شباهت آنها قوت میبخشد: صورتجلسه پس از جنگ الجزایر و ملکوت پس از کودتای 28 مرداد نگاشته شده است. مطالعة نزدیکی نوشتار پسامدرن در این دو رمان از این جهت جالب توجه است که مفهوم پسامدرن در فرهنگها و جوامع گوناگون یکسان نیست. در این مقاله، با تکیه بر شاخصترین مؤلفههای پستمدرنِ مشترک در این دو اثر به مطالعة درونمایة مرگاندیشی، دوگانگی و تناقض و در نهایت، بُعد معماگونة روایت میپردازیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نوشتار پسا مدرن؛ ملکوت؛ صورت جلسه؛ دوگانگی؛ مرگ اندیشی؛ بعد معماگونه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,196 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,107 |
||