بررسی روند وارونگی های دمایی کلان شهرهای ایران (تهران، مشهد، و تبریز) | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 9، دوره 51، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 693-713 اصل مقاله (1.49 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2019.277884.1007353 | ||
| نویسندگان | ||
| نسرین حسین آبادی1؛ تقی طاوسی* 2؛ عباس مفیدی3؛ محمود خسروی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری اقلیم شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 2استاد اقلیم شناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه سیستان و بلوچستان | ||
| 3استادیار اقلیم شناسی، گروه جغرافیا، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| هدف از این پژوهش بررسی روند وارونگی دمای لایة مرزی کلانشهرهای تهران، مشهد، و تبریز است. در این راستا، از دادههای پیمایش قائم جو سالهای 20۰7- 20۱7 ساعت صفر (00) ایستگاههای هواشناسی تهران، مشهد، و تبریز از پایگاه دادههای اقلیمی وایومینگ استفاده شد. برای تعیین انواع وارونگی دما، نمودارهای تفیگرام دادههای جو بالا با استفاده از نرمافزار RAOB ترسیم شد. سه نوع وارونگی تابشی، فرونشستی و جبههای بهعنوان سه تیپ اصلی و چهار نوع دیگر بهعنوان تیپهای ترکیبی متشکل از این سه نوع وارونگی مشخص و توزیع زمانی فراوانی و درصد هر یک از 7 تیپ وارونگی در هر ماه محاسبه شد. روند یازدهسالة هر یک از تیپهای وارونگی با استفاده از روش ناپارامتریک من- کندال و تخمینگر شیب سن تعیین و مقایسه شد. نتایج نشان داد تیپ وارونگی تابشی در همة ایستگاهها کاهش معنادار در سطح اطمینان 01/0 (Z>2.58) و برعکس وارونگی فرونشستی روند افزایشی معناداری در سطح اطمینان 05/0 (z>1.96) نشان داده است. از میان تیپهای ترکیبی، تیپ تابشی- فرونشستی روند افزایشی معنادار داشت. در مجموع، نوع تیپهای وارونگی در دورة 20۰7-20۱7 از تیپهای وارونگی خالص به تیپهای ترکیبی و چندلایه و بهطور شاخص تیپ تابشی- فرونشستی تغییر یافته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آزمون من- کندال؛ شدت وارونگی؛ شیب سن استیمیتور؛ وارونگی دما | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,529 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 852 |
||