تحلیل گفتمان علمی- هندسی در رسالههای خوشنویسی اسلامی سدههای چهارم تا هشتم هجری | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 7، دوره 25، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 63-72 اصل مقاله (434.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2019.282162.666224 | ||
| نویسندگان | ||
| محمود وطنخواه خانقاه1؛ امیر مازیار* 2 | ||
| 1کارشناسی ارشد هنرهای اسلامی، دانشگاه هنر تهران | ||
| 2استادیار دانشگاه هنر تهران، گروه آموزشی فلسفه هنر، دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر | ||
| چکیده | ||
| خوشنویسی به عنوان یکی از مهمترین هنرهای اسلامی، از سدههای اولیۀ دوران اسلامی تا به امروز، تحولات تاریخی و اجتماعی بسیاری را از سر گذرانده است که میتوان این تحولات را ذیل گفتمانهای حاکم بر خوشنویسی در ادوار مختلف بازخوانی کرد. هدف پژوهش حاضر با فرض وجود نوعی گفتمان علمی- هندسی در سدههای میانه، بازشناخت این گفتمان و استخراج ویژگیهای آن در متون مربوط به خوشنویسی است. گفتمانی که به مرور بر اثر ترجمۀ متون یونانی و تألیف متون علمی توسط دانشمندان اسلامی و به طور کلی اهمیت یافتن علمگرایی و عقلگرایی در جامعۀ اسلامی سدههای میانه شکل گرفت. از متون و رسالههای باقیمانده از دانشمندان و نویسندگان این دوره و همچنین آرای پژوهشگران هنر اسلامی، استنباط میشود که تعاملی جدی میان علوم ریاضی با اقسام صنایع، مشاغل و رشتههای علمی وجود داشته است. در همین راستا، هندسه و ریاضیات عامل بسیار مهمی در تدوین و تکامل خطوط اسلامی نیز بودهاند. بنابراین در این پژوهش با استفاده از روش تاریخی و اتخاذ رویکرد تحلیل گفتمان، با تأکید بر متون و رسالههای خوشنویسی، به استخراج و بازشناخت ویژگیهای گفتمان علمی- هندسی در خوشنویسی اسلامی سدههای چهارم تا هشتم هجری پرداخته شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خوشنویسی؛ رسالههای خوشنویسی؛ تحلیل گفتمان؛ گفتمان علمی- هندسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,693 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 850 |
||