بررسی رابطه حاکمیت ملی-محلی در تهران بر پایه قانون اساسی | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 9، دوره 5، شماره 4، 1398، صفحه 165-185 اصل مقاله (518.63 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2020.75198 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد حسین بوچانی* 1؛ نازنین دلنواز2؛ الهام نظری3 | ||
| 1دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2کارشناس ارشد برنامه ریزی توسعه منطقه ای دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 3کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی دانشگاه علم و فرهنگ | ||
| چکیده | ||
| در این نوشتار، با توجه به شرایط موجود مدیریت کلانشهر تهران، موانع پیشروی اجرای قانون اساسی، با هدف تنظیم رابطه پایدار میان حاکمیت ملی و محلی بررسی میشود. قانون اساسی از خلال نظام شورایی رویکردی بر پایهی قدرت سپاری دارد اما مشکلات کنونی تهران به وجود اغتشاش در این رابطه دلالت دارد. از آنجا که مجموعهای از تنظیمات سیاسیِ رسمی و غیررسمی با میانجیگری تداخلات میانِ بسترِ ساختاری، فرهنگ سیاسی و بازیگران سیاسی، وجود دارد، بررسی موانع اجرای قانون اساسی بر اساس روابط میان ساختار، فرهنگ و عاملیت صورت میگیرد. این پژوهش از نوع کاربردی است. یافتهها بر اساس روش دلفی، از نظرات خبرگان بدست آمد و پس از اجرای سه راند با روش تحلیل محتوی کیفی دستهبندی و با آزمون فریدمن رتبهبندی شد. نتایج نشان داد که «تمرکزگرایی ساختار حاکمیت ملی به علت ترس از تضعیف قدرت» و «وجود اقتصاد سیاسی رانت پایه» در سطح ساختاری سبب اغتشاش در تنظیم رابطهی حاکیمت ملی و محلی در تهران شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حاکمیت ملی؛ مدیریت محلی؛ روابط حاکمیت ملی و محلی؛ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 979 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 846 |
||