بررسی تحلیلی روابط حاکمان محلی گیلان با روسیه و عثمانی در عصر صفویه | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 2، دوره 52، شماره 2، اسفند 1398، صفحه 223-242 اصل مقاله (277.22 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2020.288348.654059 | ||
| نویسنده | ||
| عباس پناهی* | ||
| عضو هیات علمی گروه تاریخ پژوهشکده گیلان شناسی دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| مقارن پایگیری قدرت صفویان در ایران، توجه روسیه و عثمانی، به سرزمین گیلان جلب شد. سلاطین عثمانی علاوه بر آذربایجان، گیلان را نیز از نظر دور نمیداشتند و از سوی دیگر، روسیه میکوشید تا انحصار تجارت سواحل جنوبی و غربی دریای کاسپین را در دست گیرد، زیرا این دولت، در تداوم برنامۀ گسترش ارضی و تحکیم اقتدار سیاسی و نظامی خویش، برای برقراری و توسعۀ روابط با ایران نیز، طرح هایی در سر داشت. در نتیجه، دولتهای روسیه و عثمانی با هدف نفوذ در گیلان، ارتباط گستردهای با امیران گیلانی برقرار کردند، اما پس از توجه شاه عباس صفوی به گیلان، روسها از حمایت امیران گیلانی دست برداشتند و عثمانیها نیز با وجود پناه دادن به خان کیایی، منافع خود را در حفظ دوستی با حکومت صفوی دیدند. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که هرچند دولتهای روسیه و عثمانی در درازمدت نتوانستند از طریق امیران محلی به اهداف سیاسی خود در گیلان دست یابند، اما در کوتاهمدت، با استفاده از این امیران، توانستند زمینههای نفوذ در شمال و شمال غرب ایران را فراهم کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روابط؛ روسیه؛ عثمانی؛ گیلان؛ صفویه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,217 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 916 |
||