تحلیل محتوای یک قرن قانونگذاری آب در ایران | ||
| مدیریت آب و آبیاری | ||
| مقاله 9، دوره 10، شماره 1، خرداد 1399، صفحه 113-129 اصل مقاله (1.56 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwim.2020.291284.723 | ||
| نویسندگان | ||
| جمشید اقبالی1؛ خلیل کلانتری* 2؛ علی اسدی2؛ محمدجواد جاوید3 | ||
| 1دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 2استاد، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 3استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| خشکسالیهای متعدد و محدودیت منابع آب کشور، اهمیت مدیریت این منبع با ارزش را آشکار ساخته است. مدیریت پایدار منابع آب نیاز به قوانین شفاف، قابل اجرا و منصفانه در بخش تقسیم و توزیع دارد. هدف این تحقیق تحلیل قوانین آب از زمان قانونگذاری مدون (مشروطیت) تا قوانین تصویب شده توسط مجلس شورای اسلامی در سالهای اخیر بود. تحلیل قوانین با استفاده از روش تحلیل محتوا انجام شد. جامعه آماری تحقیق شامل تمام قوانین مصوب توسط قوه مقننه در زمینهی آب بود. کتب، اسناد و مدارک موجود در رابطه با قوانین آب در دورههای مختلف زمانی به عنوان منبع تحقیق استفاده شدند. تحلیل محتوا با استفاده از نرمافزار مکسکیودا انجام گرفت. نتایج نشان داد بخش کشاورزی در تمام قوانین مورد توجه ویژه بوده است. آبهای زیرزمینی به ویژه چاهها و حاکمیت آبها از جمله مسائل مورد توجه در دورههای مختلف قانونگذاری بودند. سیرتحولات مالکیت منابع آب نشان داد گرایش قوانین از مالکیت خصوصی در دوره اول قوانین آب به مالکیت عمومی و حاکمیت دولت در دوره دوم و سوم تغییر پیدا کرده است. در برخی از قوانین مشکلاتی مانند عدم شفافیت، اجرایی نبودن، کلیگویی و تناقض وجود داشت و به مسائل جدید مانند بازار آب و انتقال حقوق نیز توجه کمی شده بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل محتوا؛ حقابه؛ قوانین آب؛ مالکیت؛ مشکلات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,327 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,120 |
||