رژیم سازی چین در شرق آسیا | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 7، دوره 50، شماره 1، بهار 1399، صفحه 133-151 اصل مقاله (947.85 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2020.249369.1007203 | ||
| نویسندگان | ||
| بهاره سازمند* 1؛ احمد رمضانی2 | ||
| 1دانشیار مطالعات منطقه ای دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری مطالعات منطقهای دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| یکی از واقعیتهای قرن حاضر، وجود رژیمها و سازمانهای مختلف جهت همکاری کشورها در حوزههای موضوعی متفاوت است. این امر بهویژه بعد از جنگ سرد رشدی چشمگیر داشته است، بهصورتی که تعداد رژیمهای شکلگرفته بسیار متعدد و فراوان بوده و جهان را بهصورت شبکهای از تاروپودهای ارتباطی به هم متصل کرده است. چین از جمله کشورهای نوظهور است و بهواسطۀ پتانسیل خود در طول دو تا سه دهۀ اخیر، جایگاه دوم اقتصادی جهان را از آن خود کرده است. پرسش اصلی مقالۀ حاضر این است که چرا چین دست به رژیمسازی در شرق آسیا زده است؟ مقالۀ حاضر با بهرهگیری از روش تبیینی، سودمحوری و کسب منافع بیشتر را انگیزۀ اصلی چین در ایجاد رژیمهای منطقهای میداند و بر این استدلال استوار است که چین با قدرتیابی اقتصادی، در پی ایجاد رژیمهایی جهت تثبیت جایگاه خود است. در همین زمینه چین، آسهآن بهعلاوۀ سه، منطقۀ آزاد تجاری چین- آسهآن، بانک سرمایهگذاری زیرساختی آسیایی و ابتکار کمربند و راه را ایجاد کرده یا از تشکیل آنها حمایت میکند. رویکرد موردنظر در پژوهش حاضر رژیمهای سودمحور بینالمللی و روش گردآوری مطالب نیز کتابخانهای و اسنادی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسه آن؛ چین؛ رژیم؛ سودمحوری؛ شرق آسیا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 998 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,045 |
||