| تعداد نشریات | 201 |
| تعداد شمارهها | 5,065 |
| تعداد مقالات | 55,621 |
| تعداد مشاهده مقاله | 91,626,494 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 74,181,382 |
اعجاز بیانی قرآن کریم در پساپرده اسلوب ادبی عدول بین اسم و فعل (با تکیه بر نظریه نقشگرای یاکوبسن) | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 مهر 1399 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2020.301205.1005745 | ||
| نویسندگان | ||
|
مهران غلامعلی زاده | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عربی پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات عربی پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| عدول به عنوان یکی از اساسیترین شیوه های بیانی قرآن کریم به معنای تغییر در سیاق و اسلوب کلام است. اندیشمندان علم بلاغت به تقسیمبندی آن پرداختهاند از جمله عدول از حقیقت به مجاز، عدول از تعابیر نزدیک و آسان به تعابیر دور و پیچیده، عدول از یک صیغه به صیغۀ دیگر در فعلها و اسمها. و اغراضی برای آن بیان کردهاند. زبانشناسی نیز به اغراض فرعی تکنیکهای زبانی تأکید دارد. رومن یاکوبسن از اغراض فرعی به عنوان نقشهای زبانی یاد میکند. وی برای زبان شش نقش ترغیبی، عاطفی، ادبی، همدلی، فرازبانی و ارجاعی در نظر گرفته است. پژوهش حاضر سعی دارد با تکیه بر نظریه نقشگرایی یاکوبسن، اغراض عدول بین اسم و فعل در قرآن کریم را بررسی و تحلیل کند و از این دریچه به اعجاز بیانی قرآن بنگرد. این بررسی نشان میدهد که عدول در هر یک از آیات، مخاطب را دچار کنکاش ذهنی و تعقل و تدبر میکند تعقل و تدبری که یکی از اهداف اساسی خداوند متعال در قرآن کریم است. نتایج به دست آمده نشان میدهد که دلالت اسم بر ثبوت و فعل بر تجدد و حدوث، بیشترین نمود را در این آیات داشته و در برخی علاوه بر دلالت معنایی، رعایت فاصلۀ آیات نیز مدّنظر بوده است. نقشهای ششگانۀ زبان گاهی با هم هم پوشانی داشته و در برخی از موارد، عدول صورت گرفته بیش از یک نقش را نمود بخشیده است که همه این موارد بیانگر اعجاز بیانی قرآن کریم و ثابت کننده مصدر ربانی این کتاب آسمانی می باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرآن کریم؛ اعجاز؛ بلاغت؛ عدول؛ نقشهای زبانی؛ یاکوبسن | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| اعجاز بیانی قرآن کریم در پساپرده اسلوب ادبی عدول بین اسم و فعل | ||
| نویسندگان [English] | ||
| mehran gholamalizadeh1؛ Mojtaba Omranipour2 | ||
| 1PhD student, Department of Arabic Language and Literature, Farabi Campus, University of Tehran | ||
| 2Assistant Professor, Department of Arabic Language and Literature, Farabi Campus, University of Tehran | ||
| چکیده [English] | ||
| عدول به عنوان یکی از اساسیترین شیوه های بیانی قرآن کریم به معنای تغییر در سیاق و اسلوب کلام است، اندیشمندان علم بلاغت به تقسیمبندی آن پرداختهاند از جمله عدول از حقیقت به مجاز، عدول از تعابیر نزدیک و آسان به تعابیر دور و پیچیده، عدول از یک صیغه به صیغۀ دیگر در فعلها و اسمها. و اغراضی برای آن بیان کردهاند. زبانشناسی نیز به اغراض فرعی تکنیکهای زبانی تأکید دارد. رومن یاکوبسن از اغراض فرعی به عنوان نقشهای زبانی یاد میکند. وی برای زبان شش نقش ترغیبی، عاطفی، ادبی، همدلی، فرازبانی و ارجاعی در نظر گرفته است. پژوهش حاضر سعی دارد با تکیه بر نظریه نقشگرایی یاکوبسن، اغراض عدول بین اسم و فعل در قرآن کریم را بررسی و تحلیل کند و از این دریچه به اعجاز بیانی قرآن بنگرد. این بررسی نشان میدهد که عدول در هر یک از آیات، مخاطب را دچار کنکاش ذهنی و تعقل و تدبر میکند تعقل و تدبری که یکی از اهداف اساسی خداوند متعال در قرآن کریم است. نتایج به دست آمده نشان میدهد که دلالت اسم بر ثبوت و فعل بر تجدد و حدوث، بیشترین نمود را در این آیات داشته و در برخی علاوه بر دلالت معنایی، رعایت فاصلۀ آیات نیز مدّنظر بوده است. نقشهای ششگانۀ زبان گاهی با هم هم پوشانی داشته و در برخی از موارد، عدول صورت گرفته بیش از یک نقش را نمود بخشیده است که همه این موارد بیانگر اعجاز بیانی قرآن کریم و ثابت کننده مصدر ربانی این کتاب آسمانی می باشد. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| قرآن کریم, اعجاز, بلاغت, عدول, نقشهای زبانی, یاکوبسن | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 103 |
||