تفسیر اعلمیت در اجتهاد و تعیین مصداق آن و تبیین جایگاه آن در اجتهاد حقوقی | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| مقاله 10، دوره 18، شماره 1، بهار 1401، صفحه 213-244 اصل مقاله (926.46 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2021.308206.1008913 | ||
| نویسنده | ||
| سید رضا شیرازی* | ||
| استادیار، پژوهشکدۀ علوم اسلامی رضوی، بنیاد پژوهشهای اسلامی، آستان قدس رضوی، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| بین اندیشمندان فقه و اصول در اینکه «اعلم» کسی است که استنباط بهتری دارد، اتفاق نسبی وجود دارد. مسئلۀ مورد اختلاف این است که مجتهد باید چه ویژگیهایی داشته باشد که به استنباط بهتر منجر شود. بهعبارت دیگر، چه ویژگیهایی باید در مجتهد اعلم وجود داشته باشد؟ از جانب دیگر، در صورت تعیین آن صفات، چگونه و بر چه اساسی آن ویژگیها را در مصداق خاص جستوجو و احراز کرد؟ از زاویهای دیگر، مفهوم اعلمیت در «شخص حقوقی» با ساختار «شورایی»، «گروهی» و «سازمانی» چگونه تصور میشود؟ در این مقاله، که از لحاظ هدف، توسعهای، از لحاظ گردآوری اطلاعات کتابخانهای و از لحاظ موضوع توصیفی-تحلیلی است، سه ویژگی برای اعلم بودن [فهم (اعم از فهم فقهی، فهم اصولی، فهم رجالی و فهم موضوعی)، حافظه و مهارت] – و چهار شاخص [سابقۀ آموزش، سابقۀ تدریس، سابقۀ پژوهش و سابقۀ اجرایی] ارائه و پس از آن به تطبیق اعلمیت در مجتهد حقوقی با سه ساختار شورایی و گروهی و سازمانی و مقایسۀ آن با مجتهد حقیقی پرداخته شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجتهاد شورایی؛ اجتهاد گروهی؛ اجتهاد سازمانی؛ استنباط؛ شرایط مجتهد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 716 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 516 |
||