مبانی معرفتی جمهوریت در اندیشۀ سیاسی امام خمینی | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 2، دوره 51، شماره 1، بهار 1400، صفحه 1-18 اصل مقاله (267.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2021.245362.1007174 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدمهدی اسماعیلی* 1؛ محسن دشتکوهی2 | ||
| 1استادیار گروه علوم سیاسی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشآموختة گرایش اندیشة سیاسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی | ||
| چکیده | ||
| امام خمینی در مقاطع تاریخی پیش و پس از انقلاب اسلامی همواره بر نقش و جایگاه مردم در حکومت اسلامی تأکید داشت، اما چون مبانی فلسفی و دینی اندیشۀ جمهوریت را بهصورت نظاممند تبیین و تشریح نکرده بود، در نتیجه افراد مختلف با رویکردهای نظری متفاوت تفسیرها و تأویلهای متفاوتی از جمهوریت و مبانی نظری آن در اندیشۀ سیاسی ایشان ارائه دادهاند. حال پرسش این است که اندیشۀ امام خمینی در خصوص جمهوریت از کدام مبانی معرفتی مشتق شده است؟ پاسخ فرضی آن است که جمهوریت در اندیشۀ سیاسی امام خمینی ناشی از نگاه انسانشناسانه و هستیشناسانۀ نظام معرفتی عرفانی ایشان است. مقالۀ حاضر به شیوۀ تحلیلی و تفسیری در پی تبیین اصول و مبانی معرفتی جمهوریت در اندیشۀ سیاسی امام خمینی است. نتیجۀ بهدستآمده این است که جمهوریت در اندیشه و نگاه عرفانی امام مبتنی بر اصولی نظیر آزادی انسان و خدمت به خلق است. در اندیشۀ عرفانی امام تأسیس حکومت با هدف خدمت به مردم انجام میگیرد. بدیهی است که خدمت به خلق دربردارندۀ رضایت و خواست مردمی خواهد بود. از سوی دیگر، در نظام معرفتی امام خمینی حقوق انسانی و حقوق دینی دو امر جداگانه بهحساب نمیآیند، در نتیجه میتوان گفت که در اندیشۀ امام جمهوریت در همان حال که جزء حقوق انسانی است، جزء حقوق اسلامی و دینی نیز محسوب میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امام خمینی؛ اندیشۀ سیاسی؛ جمهوریت؛ عرفان؛ مردم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,469 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,282 |
||