مفهوم قانون اساسی در اندیشة کارل اشمیت | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 13، دوره 51، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 675-694 اصل مقاله (452.52 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.288185.2149 | ||
| نویسنده | ||
| فردین مرادخانی* | ||
| استادیار حقوق عمومی، گروه حقوق، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| چکیده | ||
| کارل اشمیت بهعنوان یکی از مهمترین متفکران حقوقی قرن بیستم دارای اندیشة پیچیده و دشواری است. وی در حوزة حقوق عمومی هم دربارة مبانی این رشته و هم در خصوص مفاهیم آن سخنان متفاوتی گفته است. قانون اساسی بهمنزلة یکی از کلیدیترین مفاهیم حقوق عمومی از مفاهیمی است که اشمیت در خصوص آن سخنانی مهم گفته است. او فهم رایج و مدرن از قانون اساسی بهعنوان سند برتر و مکتوب را نمیپذیرفت و با تفکیک میان اساس و قانون اساسی تمرکز نظریة خود را بر روی مفهوم اساس گذاشت و از چهار نوع اساس مطلق، اساس نسبی، اساس پوزیتیو و اساس ایدهآل سخن گفت. بیشترین مخالفت او با اساس نسبی یعنی همان برداشت رایج از قانون اساسی بود و آن را نوعی انحراف از مفهوم واقعی اساس میدانست. اساس در اندیشة او نسبت دقیقی با مفهوم قدرت مؤسس و مردم دارد و نقشی مهم در اتحاد مردم بازی میکند. در این مقاله کوشش شده است دیدگاههای اشمیت در این زمینه بررسی شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اساس مطلق؛ اساس نسبی؛ اساس پوزیتیو؛ اساس ایدهآل؛ قدرت مؤسس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,938 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,354 |
||