تحلیل انتقادی انگارههای کتاب نقد قرآن پیرامون آیات فرهنگ زمانه | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 53، شماره 2، اسفند 1399، صفحه 288-267 اصل مقاله (304.66 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2021.312613.669627 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محمد جواد اسدی* 1؛ فرهاد محمدی نژاد2؛ رضاعلی کرمی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری مدرسی قرآن و متون اسلامی دانشگاه پیام نور قم | ||
| 2استادیارگروه الهیات دانشگاه پیام نور البرز | ||
| 3استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه پیام نور تهران | ||
| چکیده | ||
| قرآنکریم کتاب اصلاح و هدایت است که با طراحی و نقل مؤلفههای فرهنگی، فرهنگ زمانه را از پیرایههای جاهلانه اصلاح نموده و به چالش کشیده است. هماهنگی و شباهتهای قرآن با برخی از مؤلفههای فرهنگ زمانه مستمسک ناقد قرآن گشته و شاهدی شده تا از محیطزدگی قرآن سخن گوید. این مقاله با بررسی خاستگاه اصلی پندارۀ دکتر سُها، گونههای فرهنگ زمانه را به بحث مینشیند؛ و به این نکته میرسد که قرآن متأثر از فرهنگ زمانه نشده، بلکه طی مراحلی آنرا اصلاح نموده؛ قرآن فرهنگ برخاسته از جاهلیت را نکوهش و فرهنگ پیراسته از جاهلیت را میپذیرد و فرهنگ التقاطی زمانه را در مرحلۀ اول پاکسازی و در مرحلۀ دوم تثبیت و توسعه میبخشد. حاصل پژوهش حاضر آن است که نقل مؤلفههای فرهنگی فرهنگ زمانه در قرآن به معنای محیطزدگی قرآن نیست بلکه به معنای استخدام هوشمندانۀ صاحب وحی از فرهنگ زمانه جهت اصلاح فرهنگ میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اثرپذیری قرآن؛ اصلاح فرهنگ؛ سها؛ فرهنگ التقاطی؛ فرهنگ زمانه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,100 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 814 |
||