تأثیر تمرین هوازی و مقاومتی بر برخی عوامل انعقادی (PAI-1، فیبرینوژن، PT، PTT) و فیبرینولیزی (tPA، پلاسمینوژن، دیدایمر) در زنان چاق کمتحرک | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 4، دوره 13، شماره 1، بهار 1400، صفحه 39-57 اصل مقاله (494.2 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2019.262603.1299 | ||
| نویسندگان | ||
| علی رضا خادمی1؛ اصغر توفیقی2؛ جواد طلوعی آذر* 3؛ حیدر سیفی نبی آباد4؛ اکبر نوری حبشی5 | ||
| 1دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| 2دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| 3دانشیارفیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. | ||
| 4. استادیار بیوتکنولوژی، گروه گیاهان دارویی، دانشگاه نهاوند، نهاوند، ایران | ||
| 5. استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| چکیده | ||
| چاقی سبب بههم خوردن تعادل بین عوامل انعقادی (افزایش) و فیبرینولیزی (کاهش) میشود و در القای ترومبوز مؤثر است. فعالیت ورزشی در کنترل آسیبهای ناشی از چاقی نقش دارد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی و هوازی بر PAI-1، فیبرینوژن، PT، PTT، tPA، پلاسمینوژن و دی دایمر بود. 30 زن کمتحرک (30-25 سال، نمایة تودة بدن 30 کیلوگرم بر متر مربع) داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و بهطور تصادفی به سه گروه تمرین هوازی، مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. تمرین هوازی، 3 جلسه در هفته، هر جلسه 45-30 دقیقه با شدت 85-60 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا شد. تمرین مقاومتی نیز براساس RM 10 با رعایت اصل اضافهبار به مدت 8 هفته انجام گرفت. تجزیهوتحلیل دادهها با آزمون آماری ANOVA و آزمون T همبسته انجام گرفت (5/0P<). تمرین هوازی سبب افزایش معنادار tPA نسبت به گروه کنترل و تمرین مقاومتی شد (001/0P=). هر دوی تمرین مقاومتی و هوازی سبب افزایش معنادار زمان پروترومبین (PT)، پلاسمینوژن، D ـ دایمر و PAI-1 نسبت به گروه کنترل شدند (001/0P=). تمرین هوازی به افزایش معنادار (001/0P=) و تمرین مقاومتی به کاهش معنادار (003/0P=) فیبرینوژن نسبت به گروه کنترل منجر شد. زمان نسبی پروترومبوپلاستین (PTT) در گروه تمرین مقاومتی افزایش (03/0P=) و گروه تمرین هوازی کاهش (001/0P=) نسبت به گروه کنترل نشان دادند. تمرین هوازی تأثیر بهتری بر عوامل فیبرینولیزی مهم از جمله t-PA دارد، درحالیکه تمرین مقاومتی کنترل بهتری بر برخی متغیرهای مهم انعقادی از جمله فیبرینوژن دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| PAI-1؛ tPA؛ انعقاد خون؛ تمرین مقاومتی؛ تمرین هوازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,273 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 944 |
||