بررسی مفهوم و ماهیت قرارداد الکترونیکی در فقه امامیه و حقوق ایران | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 18، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 711-731 اصل مقاله (947.2 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2021.315977.1009002 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده صدیقه شفیعی نسب1؛ محمدعلی قربانی* 2؛ محمدکاظم رحمن ستایش3 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشتۀ فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکدۀ حقوق الهیات و علوم سیاسی واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، دانشکدۀ فقه و مبانی حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی لاهیجان، لاهیجان، ایران | ||
| 3استادیار، دانشکدۀ علوم قرآن و حدیث، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| پذیرش عدم محدودیت در روشهای بیان ارادۀ اشخاص در انعقاد قراردادها در فقه امامیه و حقوق ایران، همچنین پیشرفت روزافزون فناوری و استفادۀ اشخاص از دستگاههای الکترونیکی موجب پیدایش پدیدۀ حقوقی به نام قراردادهای الکترونیکی میشود و قانونگذار ایران نیز در سال 1382 قانونی را تحت عنوان قانون تجارت الکترونیک تصویب میکند. در این قانون تعریفی از قرارداد الکترونیکی به چشم نمیخورد و قانونگذار فقط به تعریف اصطلاح عقد از راه دور بسنده میکند که بهنظر نمیرسد مفهوم قرارداد الکترونیک را بهخوبی نشان دهد. با توجه به بررسی انجامگرفته در آثار علمای برجستۀ فقه امامیه و حقوق ایران نیز نمیتوان گفت این نوع قرارداد تعریف شده یا حداقل تعریف دقیقی از آن ارائه شیده است که حتی در تعریف خود عقد، در میان علمای فقه و در میان حقوقدانان اختلافنظر وجود دارد. سادهترین و عامترین تعریفی که از این نوع قرارداد بیان شده، قراردادی است که بهوسیلۀ دستگاههای الکترونیکی منعقد میشود. این تعریف نیز بهنظر نمیرسد تعریف دقیق و منطبق با قانون تجارت الکترونیک ایران باشد. ازاینرو در این مقاله ماهیت و مفهوم قرارداد الکترونیکی بررسی میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تجارت الکترونیک؛ دادهپیام؛ دستگاههای الکترونیکی؛ فناوریهای جدید اطلاعات؛ قرارداد الکترونیکی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,469 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,049 |
||