مدیریت تعارض منافع در بخش عمومی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 52، شماره 1، بهار 1401، صفحه 297-321 اصل مقاله (444.79 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.292517.2235 | ||
| نویسنده | ||
| باقر انصاری* | ||
| دانشیار، گروه حقوق بشر، دانشکدة حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مدیریت تعارض منافع یکی از روشهای پیشگیری از فساد، افزایش شفافیت، کارامدی، پاسخگویی و اعتماد عمومی به دولت است. تعارض بین منافع شخصی و منافع عمومی، امری است که عموم کارگزاران دولتی با آن مواجه میشوند؛ ازاینرو، باید بهدرستی مدیریت شود، وگرنه میتواند زمینهساز فساد باشد. کشورهای مختلف، با اتخاذ تدابیر گوناگون، برای تحقق این هدف تلاش کردهاند. در نظام حقوقی ایران نیز احکام پراکندهای در این باره وجود دارد، اما این تأسیس حقوقی، بهطور مستقل شناسایی نشده است. ازاینرو، پرسش اصلی پژوهش آن است که عناصر سازندة تعارض منافع در بخش عمومی چیست و وضعیتهای تعارض منافع چگونه باید مدیریت شود؟ در مقام پاسخ به این پرسش، داشتن مسئولیت عمومی، وجود نفع شخصی برای کارگزار عمومی و تأثیر منفی آن بر خدمات عمومی بهعنوان عناصر تحقق تعارض منافع شناسایی شدند؛ چگونگی مدیریت آنها در چهار حوزة مهمی که بیشترین آسیبپذیری را در برابر تعارض منافع دارند، مطالعه و راهکارهایی برای رفع خلأها یا اصلاح قوانین و مقررات موجود ارائه شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعارض منافع؛ تعدد مشاغل؛ شفافیت؛ فساد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,899 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,520 |
||