تداوم و تحوّلِ جاینام « کیچ و مکران» در منابع تاریخی و جغرافیاییِ قرن ۷ تا ۱۲ ه.ق: با تأکید بر منابع دوره صفوی | ||
| پژوهش های ایران شناسی | ||
| دوره 12، شماره 1، اردیبهشت 1401، صفحه 188-196 اصل مقاله (1.31 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jis.2022.336917.1075 | ||
| نویسندگان | ||
| یاسر ملازئی* 1؛ فرج الله احمدی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه تاریخ، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه تاریخ، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| براساس گزارش منابع تاریخی و جغرافیایی، ایالت مکران در جنوب شرق ایران، گسترۀ پهناوری داشت که از شمال تا سیستان، از غرب تا کرمان، از جنوب با دریا، از شرق با حوزۀ سِند پیوند مییافت. گستردگی منطقۀ مکران در جنوب شرق ایران و پیوند با دریا و همچنین موقعیت مرزی آن با همسایگان شرقی و جنوبی ایران، زمینۀ ایجاد و توسعۀ شهرها و آبادیهای متعددی را در مکران فراهم آورد. یکی از شهرهای تاریخیِ مکران که از منظر سیاسی و همچنین موقعیت ارتباطی، اهمیت و اعتبار داشت، شهر کیچ در مرکز ایالت بود. به اقتباس از نام همین شهر، در بسیاری از متون تاریخی و جغرافیایی قرن هفتم تا دوازدهم، بهویژه در منابع دورۀ صفوی، جاینامی با عنوان «کیچ و مکران» در جغرافیای ذهنیِ مورخان و جغرافینویسان شکل گرفت. بر همین اساس، چگونگی تداوم و تحول این جاینام در منابع تاریخی و جغرافیایی، مسئلۀ پژوهش پیش رو را شکل دادهاست. بازتاب مکرر جاینام «کیچ و مکران» در منابع تاریخی و جغرافیاییِ قرن 7 تا 12، بهویژه منابع دورۀ صفوی، این سؤال را مطرح میسازد که جاینام «کیچ و مکران» بر چه گسترۀ جغرافیایی اطلاق شده و بارِ معنایی آن چگونه در منابع تاریخی و جغرافیایی تداوم و تحول پیدا کردهاست؟ مقالۀ پیش رو با روش توصیف دادههای تاریخی و جغرافیایی و سپس تحلیل آنان از راه تطبیق و مقایسۀ دادههای موجود در متون تاریخی، بهخصوص نسخههای خطی، متون جغرافیایی، نقشههای تاریخی، سفرنامهها و همچنین چند نمونه مصاحبه با آگاهان محلی، سامان یافتهاست. دستاورد این مقاله نشان میدهد که اهمیت سیاسی و ارتباطی شهر کیچ در سدههای نخستین تا میانۀ اسلامی، این زمینه را فراهم ساخت که برای نخستین بار در گزارشهای رسمی منابع تاریخی و جغرافیایی قرن 7 و 8، بین نام آن با نام مکران پیوند ایجاد شود و از جاینام «کیچ و مکران» به مثابۀ نام دیگر ایالت مکران یاد شود. به اقتباس از این گزارشهای رسمی، استفاده از جاینام «کیچ و مکران» به مثابۀ نام دیگر ایالت مکران، نهتنها در منابع قرون بعدی تداوم یافت، بلکه در دورۀ صفوی در کنار این تداوم، تحولی نیز صورت گرفت که بر مبنای آن، این جاینام به مثابۀ نام دیگر شهر کیچ شناخته شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جاینام کیچ و مکران؛ ایران؛ دوره صفوی؛ منابع تاریخی؛ متون جغرافیایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,138 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 753 |
||