بازخوانی حکم قضای روزۀ حائض در ماه رمضان با تکیه بر قرآن و روایات با رویکرد تحلیلی انتقادی | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 19، شماره 1، بهار 1402، صفحه 29-43 اصل مقاله (730.01 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2022.345917.1009157 | ||
| نویسندگان | ||
| زهره نریمانی* 1؛ جعفر فیروزمندی بندپی2 | ||
| 1گروه تفسیر و علوم قرآن، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم، ایران | ||
| 2گروه زبان و ادبیات عرب،کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی کرمانشاه، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از احکامی که بهطور مشهور میان فقها و مردم رایج است، وجوب قضای روزۀ حائض ماه رمضان است. اساس این حکم، روایات است و برای آن هیچ استدلال و مراجعهای به قرآن صورت نگرفته است. این پژوهش، در آغاز با بررسی روایات و آیات، مشخص میکند که این حکم در حد شهرت فقهایی است و از پشتوانۀ تواتر یا تظافر و حتی کثرت روایی برخوردار نیست. در این باره فقط چهار روایت مستقیم و غیرمستقیم بدین موضوع توجه دادهاند. نیمی از روایات چهارگانه در این باره از ضعف سندی و ارسال رنج میبرند. دو روایت باقیمانده بهدلیل مخالفت با قرآن از حیّز اعتبار ساقط میشوند. در قرآن نیز از آنجا که بهجا آوردن قضای روزه در دو گروه یعنی مسافر و بیمار حصر شده، و خبر واحد نمیتواند حصر قرآن را عمومیت بخشد، ازاینرو وجوب قضای روزۀ حائض، محل تردید قرار میگیرد. در اشکال بدین احتمال که حیض در قرآن بیماری محسوب شود و باید قضا را بجا آورد، براساس واکاوی لغتی و قرآنی مشخص شد که خداوند زن حائض را از شمار بیماران خارج ساخته و آن را نوعی تشویش روحی بهشمار آورده است، بر این اساس وجوب قضای روزۀ رمضان طبق قرآن محل اشکال است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روایات؛ زنان؛ فقه قرآنی؛ قضای روزۀ رمضان؛ نقد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,899 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 582 |
||