روششناسی ترجمۀ مقولات فرهنگی در خطبه قاصعه - مقایسۀ ترجمههای آیتی و شهیدی با تکیهبر چارچوب نظری نیومارک | ||
| ادب عربی | ||
| مقاله 4، دوره 15، شماره 3 - شماره پیاپی 37، پاییز 1402، صفحه 57-79 اصل مقاله (611.58 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2022.341395.612540 | ||
| نویسندگان | ||
| عزت ملاابراهیمی1؛ زهرا رضائی* 2 | ||
| 1گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات، دانشگاه تهران، ایران. | ||
| 2گروه زبان و ادبیات عرب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در نظریهپردازیهای نوین در حیطۀ مطالعات ترجمه، به عناصر فرهنگی و بومی متن مبدا توجه ویژهای میگردد. یکی از مدلهای ارزیابی ترجمۀ مقولات فرهنگی، الگوی پیشنهادی پیتر نیومارک (1988) میباشد. این جستار با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بر اساس نظریه نیومارک به بررسی و نقد شیوۀ ترجمۀ مفاهیم فرهنگی موجود در خطبۀ صد و نود و دوم نهجالبلاغه (خطبه قاصعه) ترجمههای آیتی و شهیدی میپردازد. هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان ترجمۀپذیری عناصر فرهنگی از زبان مبدأ (عربی) به زبان مقصد (فارسی) و بازتاب آن در ترجمههای مورد نظر است. نتایج این جستار گویای آن است که در این خطبه، بیشترین فراوانی مقولات فرهنگی از نوع «نهادها، آداب و رسوم» و پس از آن «بومشناسی» و «بعد مادی فرهنگی» بودهاست و پربسامدترین روشها در ترجمۀ مفاهیم فرهنگی، به ترتیب «انتقال»، «معادل فرهنگی» میباشد. شایان ذکر است شهیدی در ترجمۀ خود از راهکار فرآیندهای تلفیقی –که ناشی از تعلیقات پایانی کتاب است- بهرۀ زیادی برده، راهکاری که در ترجمه آیتی مغفول مانده است | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظریۀ نیومارک؛ ترجمه آیتی؛ ترجمه شهیدی؛ خطبه قاصعه؛ نهجالبلاغه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 716 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 590 |
||