اهداف و مبانی جبران خسارت ناشی از نقض قرارداد با تأکید بر آرای قضایی | ||
| مجله علمی "حقوق خصوصی" | ||
| دوره 19، شماره 2، مهر 1401، صفحه 401-414 اصل مقاله (364.13 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jolt.2023.341617.1007091 | ||
| نویسنده | ||
| اسماعیل نعمت الهی* | ||
| گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از مسائل مهمی که در حوزة مسئولیت مدنی قراردادی مطرح میشود تعیین مقدار خسارت در مواردی است که مقررة قراردادی یا قانونی در مورد تعیین مقدار خسارت وجود ندارد. در اینگونه موارد میتوان با توجه به هدف از پرداخت خسارت و مبنای آن تا حد زیادی مسئلة مقدار خسارت را حلوفصل کرد. پرداخت خسارت ناشی از نقض قرارداد ممکن است درصدد قرار دادن زیاندیده در وضعیت پیش از قرارداد یا وضعیتِ فرضی وی پس از اجرای قرارداد باشد. در برخی از آرای قضایی کشورمان هدف از پرداخت خسارت قرار دادن زیاندیده در وضعیت پس از اجرای قرارداد معرفی شده است و برای تحصیل این هدف به مبانی مختلفی مانند اصل جبران کامل خسارت استناد شده است. این مقاله با استفاده از روش تحلیلی و با مراجعه به آرای قضایی و دستهبندی و بررسی آنها درصدد تبیین این مطلب است که توسل به این مبانی نوین مصون از انتقاد نیست. در عوض، دو مبنای فقهی اتلاف و تسبیب میتوانند در این زمینه مورد استناد واقع شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل جبران کامل خسارت؛ اعتماد مشروع؛ انتظار مشروع؛ نقض قرارداد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,320 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 911 |
||