تأملی بر مفهوم «منافع عدالت» در وضعیت افغانستان | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 53، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 959-979 اصل مقاله (817.45 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2021.314625.2643 | ||
| نویسندگان | ||
| بهمن بهری خیاوی1؛ هیبت اله نژندی منش* 2؛ پیمان بلوری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی زنجان، زنجان، ایران | ||
| 2استادیار، گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه حقوق بین الملل، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اصطلاح «منافع عدالت» که در قسمت «ج» بندهای 1 و 2 مادۀ 53 اساسنامۀ رم بهکار رفته است، از جمله مناقشهبرانگیزترین ابهامات اساسنامۀ رم است که به عقیدۀ برخی باید بهصورت موسع تفسیر شود و حوزههایی مثل منافع صلح و عفو و غیره را در بربگیرد و در مقابل، برخی نیز معتقد به تفسیر محدود و تنها در قالب معیارهای مندرج در مادۀ 53 هستند. با توجه به اینکه شدت جرائم ارتکابی در افغانستان توسط طرفین درگیر دارای ماهیت بالا و در مقیاس وسیعی است که آثار کوتاه و بلندمدتی بر قربانیان داشته است، دادستان دیوان بینالمللی کیفری درخواست شروع تحقیقات را در خصوص جرائم ارتکابی در افغانستان کرد، اما شعبۀ مقدماتی با استناد به منافع عدالت این درخواست را رد کرد. متعاقباً شعبۀ تجدیدنظر با رد استدلالات شعبۀ مقدماتی، مجوز شروع تحقیقات را به دادستان اعطا نکرد. در این نوشتار بر آنیم که ضمن تعریف و توصیف مختصر منافع عدالت مندرج در مادۀ 53 اساسنامۀ رم، وضعیت افغانستان را با توجه به معیارهای قسمت «ج» بندهای 1 و 2 مادۀ 53 و همچنین معیارهای مدنظر شعبۀ مقدماتی تحلیل و بررسی کنیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دادستان؛ دیوان بینالمللی کیفری؛ شعبۀ مقدماتی؛ منافع عدالت؛ وضعیت افغانستان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,235 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 707 |
||