الگوهای مقرراتگذاری در فضای سایبر: ارائۀ چارچوب جامع تنظیمگری برای محیط ملی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 53، شماره 3 - شماره پیاپی 35، پاییز 1402، صفحه 1213-1239 اصل مقاله (857.73 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2023.344418.3102 | ||
| نویسنده | ||
| محمدرضا حسینی* | ||
| دانشیار حقوق بینالملل، گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ امنیت ملی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| فضای سایبر یک زیستبوم جدید برای بشر و بهعنوان یک فضای پیچیده شناخته شده است؛ فضایی که در آن پارادایمها، رویکردها و الگوهای مختلفی برای مقرراتگذاری و تنظیمگری پیشنهاد شده است. پارادایمهای حاکم بر فضای سایبر بر دو رویکرد اساسی پاترنالیست سایبری و لیبرتارینیسم (لیبرالیسم) سایبری استوار است که ذیل هرکدام از این دو پارادایم، الگوها و مدلهای مختلفی برای تنظیم روابط کنشگران فضای سایبر ارائه شده است. این مقاله بهدنبال پاسخ به این پرسشهای اساسی است که در محیطهای پویا، پیچیده و شبکهای چگونه میتوان اقدام به تنظیم مقررات کرد؟ و از میان این الگوهای پیشنهادی، کدام مدل میتواند بهعنوان چارچوب مطلوب برای مقرراتگذاری و تنظیم فضای سایبر اعمال شود؟ مقالة حاضر که با استفاده از روش تحلیلی و توصیفی انجام گرفته، مدلهای مختلف مقرراتگذاری فضای سایبر را ارزیابی کرده تا به الگوی مطلوب برای کشورمان دست پیدا کند. نتایج نشان میدهد که با توجه به عدم قطعیت و پیچیدگی فضای سایبر، چارچوب مقرراتگذاری پویا و دینامیک میتواند بهعنوان الگویی تنظیمگر مناسب برای محیط سایبری هم در سطح ملی و هم بینالمللی بهشمار رود. رویکرد ایران برای تنظیم مقررات فضای سایبر در سطح ملی باید مبتنی بر پارادایم پاترنالیستی باشد و در سطح بینالمللی از لیبرتارینیسم تبعیت کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چارچوبهای مقرراتگذاری؛ سایبرلیبرالیسم؛ سایبرپاترنالیسم؛ فضای سایبر؛ مدلهای تنظیمگری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,646 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 884 |
||