پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,119 |
| تعداد مقالات | 76,511 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,883,492 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 114,998,084 |
شواهدی از هنر ساسانی در ایالات شرقی و تاثیرات آن در هنر چین (مطالعه موردی: تزئینات مروارید) | ||
| پژوهش های ایران شناسی | ||
| مقاله 1، دوره 15، شماره 4، بهمن 1404، صفحه 1-29 اصل مقاله (3.32 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jis.2023.362774.1216 | ||
| نویسندگان | ||
| مینا رستگارفرد1؛ یعقوب محمدی فر* 2؛ اسماعیل همتی ازندریانی3 | ||
| 1دانش آموخته دکتری، گروه باستانشناسی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| 2استاد گروه باستانشناسی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| 3دانشیار گروه باستانشناسی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| چکیده | ||
| مروارید یکی از پرتکرارترین عناصر تزئینی و یکی از نشانههای فرّه ایزدی در هنر ساسانی است. گسترش ارتباطات همهجانبه در این دوره، موجب انتقال مفاهیم فرهنگی و درونمایهی هنر ساسانی به سرزمینهای دیگر شد. مطالعهی جنبههای نفوذ فرهنگ ساسانی و محبوبیت آن در چین در مسیر زمینی جاده ابریشم، از اهداف اصلی این پژوهش است و در ادامه پاسخ به سوالاتی مهم از جمله: با مطالعهی نقوش مرواریدی، تاثیرگذاری ِتفکر هنری و مذهبی دربار ساسانی بر تمدن چین از چه جنبههایی قابل بررسی است؟ استفاده از نقوش مرواریدی در آثار هنری چینی آگاهانه بوده است یا تقلیدی صرف در تبعیت از هنر درباری ساسانی است؟ گسترهی جغرافیایی مورد بحث، جهت مقایسه آثار، شامل ایالتهای شرقی امپراتوری ساسانی و سپس در چین است. ماهیت پژوهش حاضر از نوع بنیادی است و رویکرد آن توصیفی، تحلیلی ـ تطبیقی و روش گردآوری آن، کتابخانهای است. عناصر تزئینی مرواریدی بکار رفته در معابد بودایی، مقابر سغدیان یا منابع مانوی، صرفا تقلیدی برگرفته از مفهوم زیباییشناسانه ساسانی نیست؛ بلکه انتخابی آگاهانه است از مفهوم اصلی آن و سپس کاربرد این هنر در بستر مذهبی و فرهنگی جدید. به نظر میرسد عامل اصلی در معرفی فرهنگ ساسانی در ملل همسایه، تجارت در مسیر جاده ابریشم در مقابل حضور سفرای متعدد و ارسال هدایای گوناگون از جانب ساسانیان به دربار چین، نقش پررنگتری دارد. واژههای کلیدی: هنر ساسانی، نقشمایه مروارید، تزئینات معماری، ایالتهای شرقی، چین | ||
| کلیدواژهها | ||
| هنر ساسانی؛ نقشمایه مروارید؛ تزئینات معماری؛ ایالتهای شرقی؛ چین | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Evidences of Sasanid art in the Eastern States and its influence on Chinese art (Case study: pearl decorations) | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mina Rastgar fard1؛ Yaghoub Mohammadifar2؛ Esmail Hemati Azandaryani3 | ||
| 1Ph.D. Graduated, Department of Archaeology, Faculty of Art and Architecture, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran. | ||
| 2Professor, Department of Archaeology, Faculty of Art and Architecture, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran. | ||
| 3Associate Professor, Department of Archaeology, Faculty of Art and Architecture, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Pearl is one of the most frequently used ornaments in Sassanid decoration arts which, as a valuable element and the symbol of divine glory in religious and nonreligious figures. In the Sassanid era comprehensive and vast connections with the east was formed which led to exchange of cultural concepts and content of Sassanid art with those countries. The wide-range reach of Persian culture and its expanse and popularity in China on the Silk Road is one of the main focuses of this research; and thus, the study of pearl decorations as an index of most repeated common decorations in Sassanid era, especially particular art of the courtiers and nobles, has been considered. This study aims to answer two important questions: By studying the pearl motifs, the influence of the artistic and religious thinking of the Sassanid court on Chinese civilization can be examined from what aspects? Was the usage of pearl depictions in Chinese arts consciously or was it a mere imitation of Sassanid royal arts as a new and luxurious commodity or tradition? The nature of current study is fundamental and its approach is descriptive, analytical-comparative and the data gathering method is of library type. In this study culture refers to distinct and unique parts of artistic tastes and thoughts, architectural decorations, textiles and other artworks that had an impact on Chinese culture. The considered geographical expanse includes documents achieved in the eastern Sassanid provinces and further the study of its impact along the Silk Road through China. The pearl decorative elements used in Buddhist temples, Sogdian tombs or Manichaean sources are not merely imitations derived from the Sassanid aesthetic concept; Rather, it is a conscious choice of its original concept and then the application of this art in a new religious and cultural context. It seems that the main factor in introducing the Sassanid culture to the neighboring nations is trade along the Silk Road, in front of the presence of numerous ambassadors and the sending of various gifts from the Sassanids to the Chinese court. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Architectural decoration, China, eastern provinces, pearl motif, Sassanid art | ||
| مراجع | ||
|
ابنبلخی، (1385). فارسنامه. تصحیح و تحشیه گای لیسترانج و رینولد آلن نیکلسون، تهران: انتشارات اساطیر.
ابنفقیه، ابوبکراحمدبن محمدبن اسحاق همدانی (1349). مختصرالبلدان. ترجمهی ح. مسعود، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران.
ابوالقاسمی، محسن (1387). مانی به روایت ابنندیم. تهران: انتشارات طهوری. چاپ سوم.
اسمعیلیجلودار، محمداسماعیل (1399). پژوهشهای باستانشناسی خلیجفارس، بندر باستانیِ سیراف. تهران: پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری.
اقبال آشتیانی، عباس (1340). تاریخ جواهرات در ایران، فرهنگ ایران زمین. جلد نهم. تهران: نشر سخن.
آذرپی، گیتی (1375). ایران و جاده ابریشم: هنر و تجارت در مسیر شاهراههای آسیا. ایران نامه. سال چهاردهم. 241-264.
آذرپی، گیتی (1397). نقاشی سغدی (حماسه تصویری در هنر خاورزمین). تهران: پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی.
آلبری، چارلز رابرت سیسل (1388). زبور مانوی. ترجمه ابوالقاسم اسماعیل پور. تهران: انتشارات اسطوره. چاپ اول.
بلینتسکی، الکساندر (1364). خراسان و ماوراء النهر (آسیای میانه). ترجمه پرویز ورجاوند. تهران: نشر گفتار.
بیکرمان، جوزف و همکاران ( 1393)، تاریخ ایران کمبریج. ج 3. بخش 2. از سلوکیان تا فروپاشی ساسانیان. ترجمه حسن انوشه. تهران: امیرکبیر.
پاشازانوس، حمیدرضا (1399). مناسبات ایران و چین در دورة ساسانی و تأثیر آن بر فرهنگ چین با استناد به منابع چینی. فصلنامهی علمی تاریخ اسلام و ایران دانشگاه الزهرا. سال سیام. دوره جدید. شماره 45. پیاپی 135. 33-9.
پاکباز، رویین (1384). نقاشی ایرانی. تهران: انتشارات زرین و سیمین.
پیر درژ، ژان (1379). جاده ابریشم. ترجمه هرمز عبدالهی. تهران. انتشارات روزنه کار.
پیوتروفسکی، بوریس (1383). تمدن اورارتو. ترجمه خطیب شهیدی. تهران: پژوهشکده باستانشناسی.
تالبوت، رایس (1372). هنرهای باستانی آسیای مرکزی تا دوره اسلامی. ترجمه رقیه بهزادی. تهران: نشر گستره.
تشکری، عباس (1356). ایران بهروایت چین باستان، موسسه روابط بینالمللی وابسته به وزارت امور خارجه.
ثعالبی، ابومنصور عبدالملک (1368). غرراخبار ملوک الفرس یا غررالسیر. به کوشش زوتنبرگ. پاریس. 1900م. ترجمه محمد فضائلی. تهران: نشر نقره.
جانسینلیان (1385). متون باستانی پیرامون تاریخ روابط چین و ایران: از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری. ترجمه جانگ هونگ نین. تهران: سازمان میراث فرهنگی. پژوهشکده زبان و گویش.
حسنزاده، یوسف و کرتیس، جان (1400). کاتالوگ نمایشگاه آجرهای لعابدار بوکان، استردادی از کشور سوئیس. تهران: موزه ملی ایران.
رستگارفرد، مینا (1402). «تاثیرات فرهنگی ساسانیان بر چین». رساله دکتری، همدان: دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا(منتشر نشده).
ریاضی، محمدرضا (1382). طرحها و نقوش لباسها و بافتههای ساسانی. تهران: نشرگنجینه هنر. چاپ اول.
سرفراز، علیاکبر و آورزمانی، فریدون (1394). سکههای ایران از آغاز تا دوران زندیه. تهران: انتشارات سمت.
شجاعیمهر، حسن (1395). مقایسه بنیادها و درونمایههای هنر فرارودی و ایران ساسانی. نشریه تاریخ ایران. شماره 77. 141-186.
صرافزاده، رامینه و مازیار، زند (1395). خوانش نگارههای مانوی بر پایه نظریهی کهن الگوی یونگ. مجله ادبیات نمایشی و هنرهای تجسمی. جلد اول. شماره 1. 1-36.
فرامکین، گرگوار (1372). باستانشناسی در آسیای مرکزی. ترجمه صادق ملکشهمیرزادی. تهران: موسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه.
فولتس، ریچارد (1385). دینهای جادة ابریشم. ترجمه ع. پاشایی. تهران: انتشارات فرارَوان.
مشکور، محمدجواد(1329). کارنامه اردشیر بابکان، تهران: نشر دانش.
کاوتس، رالف (1393). چشماندازهایی از جاده ابریشم دریایی: از خلیجفارس تا دریای شرقی چین (مجموعه مقالاتی درباره مناسبات اقتصادی خلیجفارس و دریای شرقی چین). ترجمه محمدباقر وثوقی، پریسا صیادی. تهران: پژوهشکده تاریخ اسلام.
کروگر، ینس (1396). تزیینات گچبری ساسانی. ترجمه فرامرز نجد سمیعی. تهران: سمت.
گروسه، رنه (1365). امپراتوری صحرانوردان، ترجمه عبدالحسین میکده. چاپ دوم. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
گیرشمن، رومن (1390). هنر ایران در دوران پارتی و ساسانی. ترجمه بهرام فرهوشی. تهران: نشر قلم.
محمدیفر، یعقوب؛ رستگارفرد، مینا و همتی ازندریانی، اسماعیل (1403). تجلی مروارید به عنوان عنصری کارکردی یا مفهومی مقدس در هنر ساسانی، فصلنامه علمی مطالعات باستانشناسی پارسه، پیاپی 29، 105 -127.
مرادی، یوسف (1397). سرماج «دکان»: محل گردهمایی پادشاهان جهان. پژوهشهای باستانشناسی ایران، شماره 17. دوره هشتم. 180-161.
مسعودی، علی بن الحسین (1383). مروجالذهب. ترجمهی ابوالقاسم پاینده. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب. جلد اول.
وثوقی، محمدباقر (1384). تاریخ خلیجفارس و ممالک همجوار. تهران: سمت.
ویلیامز، سیمز (1378). آشنایی با زبان سغدی. ترجمه ویدا نداف؛ رستم وحیدی و محمد جعفرزاده. تهران: فروهر.
هالروید، استوارت (1388). ادبیات گنوسی. ترجمه ابوالقاسم اسماعیلپور. تهران: نشر اسطوره. چاپ اول.
هامبی، لوئی؛ دوویلار، مونره و ویدن گرن، گئو (1376). هنر مانوی و زرتشتی. ترجمه یعقوب آژند. تهران: نشر مولا.
هاندا، کوائچی (1355). روابط سیاسی ایران و چین در دوره ساسانی. مجله کاوه (مونیخ). سال ششم. شماره 61. 23-31.
هرتسفلد، ارنست (1381). ایران در شرق باستان. ترجمه همایون صنعتیزاده. کرمان: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، دانشگاه شهید باهنر.
Afifi.R, Heidari. R. (2010). Reflection on glazed bricks from Rabat Tepe II, Iran, Aramazd, Armenian journal of Near Eastern studies,Vol.V, Issue 2, pp: 152-187. Azarpey, Guity. (1981). Sogdian Painting, University of California, Los Angeles. Bailey, H.W. (1979). Dictionary of Khotan Saka, Cambridge University Press. Baumer, Christoph. (2018). History of Central Asia, The: 4-volume set. Bloomsbury Publishing. Boyce, M. (1975). A Reader in Manichaean Middle Persian and Parthian, Leiden. Bussagli, Mario. (1979). Treasures of Asia “Central Asian Painting”, Rizzoli International Publication, New York. Chavannes, Édouard. (1903). Documents sur les Tou-kiue (Turcs) occidentaux, La Chine ancienne.Paris. Compareti, Matteo. (2004). “The Role of the Sogdian Colonies in the Diffusion of the Pearl Roundels Pattern”, Ēran ud Anērān: Studies presented to Boris Ilich Marshak on the Occasion of His 70th Birthday Electronic Version (August 2006). Dani, Ahmad Hassan.& Litvinsky, B. A. (1996). “History of Civilization of Central Asia”, Vol.III, The crossroad of civilization: 250 to 750 A.D. UNESCO. De Morgan, J. (1905). Mémoires de la Délégation en Perse,VIII, Paris. Dien, Albert. (2007). Six Dynasties Civilization (Early Chinese Civilization Series). Yale University Press. Fukai,Shinji., & Horiuchi, K., & Tanabe, K., & Domyo, M. (1984). Taq-i Bustan.Vol. IV. The Institute of Oriental Culture. The Univercity of Tokyo. Gasparini, M. (2014). A Mathematic Expression of Art: Sino Iranian and Uighur Textile Interactions and the Turfan Textile Collection in Berlin, Heidelberg University. Idem, (2015). Sino-Iranian textile patterns in Trans-Himalayan areas, Santa Clara University, California, 84-96. Genito, Bruno., & Qi, Dongfang (2017). West and East, Archaeological Objects Along the Silk Roads. Shanghai Classic Publishing House. Godard, J., & Godard, Y., & Hackin, J. (1928). Les antiquités bouddhiques de Bāmiyān, MDAFA 2, Paris and Brussels. Grenet, F. (2005) “The Self-Image of the Sogdians”. in Les Sogdiens en Chine. ed. E. de la Vaissière & E. Trombert. Paris. 123-40. Gyselen, R, (2007). Sassanian Seals and Sealings in the A.Saeedi Collection, Acta Iranica 44, Belgium. Hansen, Valerie. (2012). The Silk Road, Oxford University Press. Harmatta, J. (1971). “Sino-Iranica,” Acta Antiqua Academiae Scientarum Hungaricae, 19, pp. 113-143. Hingam, Charles F. W. (2004). Encyclopedia of Asian Civilizations, Fact on file library of world history. Hulsewé, Anthony. (1979). China in Central Asia: the Early Stage: 125 BC - AD 23. An annotated translation of chapters 61 and 96 of the History of the Former Han Dynasty. Leiden: Brill. Ilyasov, J.Ya. (2001). Silk Road Art and Archaeology "The Hephthalite Terracotta". Vol. 7. Journal of the Institute of Silk Road Studies. Kamakura.187-200. Jinshi, Fan. (2019). The Caves of Dunhuang. The Dunhuang Academy. Juliano, A. L., & Lerner J. A. (2001). The Miho Couch Revisited in Light of Recent Discoveries, Orientations. vol. 32. n 8. 54-61. Kargar.B, Binandeh.A (2009). A Preliminary report og excavations at Rabat Tepe, Northwestern Iran, Iranica Antiqua,Vol.XLIV, pp.113-129. Kruglikova, Irina. (1977). Les fouilles de la mission archéologique soviéto-afghane sur le site gréco-Kushan de Dilberjin en Bactriane. Comptes rendus des séances de l’Académie des Inscriptions et Belles-Lettres. Publications trimestrielle. 407-427. Lingley, Kate A. (2014). “Silk Road Dress in a Chinese Tomb: Xu Xianxiu and Sixth-Century Cosmopolitanism”. The Silk Road 12: 1-12; color plate I. Litvinsky, B., & Solov'ev, V. (1990). The Architecture and Art of Kafyr Kala (Early Medival Tokharistan), Bulletin of the Asia Institute. 4: 61-75. Luschey, H. (1996b). “Orte in der Nachbarschaft von Bisutun”, in: Wolfram Kleiss und Peter Calmeyer eds., Bisutun. Ausgrabungen und Forschungen in den Jahren 1963-1967, Berlin, Gebr. Mann Verlag: 261-264. Marshak, Boris. (2001). La thématique sogdienne dans l’art de la Chine de la seconde moitié du VIe siéle. Compte Rendus de l’Académie des Inscriptions et Belles Lettres. Publication trimestrielle. fasc. 1. 227-264. Marshak, B.I., & Negmatov, N.N. (1996). Sughd and Adjacent Regions, UNESCO. Mahler, Jane Gaston. (1959). Westerners Among the Figurine of the T'ang Dynasty of China, Instituto Italiano Per II Medio Ed Estremo Oriente. Meister, Michael. (1970). The Pearl Roundel in Chinese Textile Design. Arts Orientalis. Vol. 8. 255-267. Nozedar, Adele. (2006). The secret language of birds: A treasury of myths, folklore & inspirational true stories. London: HarperElement. Nehru, J. L. (1934). Glimpses of World History. New Delhi: Penguin Books. Peck, H.E, (1992). «Clothing in the Sassanian Period », Encyclopedia Iranica,Vol.5, pp: 739- 752. Potts, D.T., (2004). The Archaeology of Elam, Cambridge. Priest, Alan. (1944). Chinese Sculpture in The Metropolitan Museum of Art. NewYork: The Metropolitan Museum of Art. p. 38. cat. no.39. pl. LXXXI. Rhie, Marylin Martin. (2019). Early Buddhist Art of China and Central Asia, Volume 2, The Eastern China and Sixteen Kingdoms Period in China and Tumshuk. Kucha and Karashahr in Central Asia, BRILL. 646–647. Satomi, Hiyama. (2016). "Portrait of the Royal Patronage in Kizil Cave 60 (Größte Höhle)". Indo-Asiatische Zeitschrift. 20/21: 39–50. Schafer, E. (1951). Iranian Merchant in Tang Dynasty Tales, in semitic and Oriental Studies Presented to William Propper. University of California Studies in Semitic Philology 11. 403-22. Schoff, W. H. (1976). ed., Parthian Stations by Isidore of Charax; An Account of the Overland Trade Route Between the Levant and India in the First CenturyB.C., Chicago. Sheng, A. (1999). Woven Motifs in Turfan Silks: Chinese or Iranians?. Orientations. Vol. 30. n 4. 45-52. Shenkar, Michael. (2014). “Intangible Spirits and Graven Images: The Iconography of Deities in the Pre-Islamic Iranian World”. Brill. Leiden. Boston. Stein, M. Aurel. (1907). Ancient Khotan. Detailed Report of Archaeological Exploration in Chinese Turkestan. Vol.I & II. Oxford: Clarendon Press. Stronach, D (1978). Pasargadae, Oxford. Tampoe, Moira., (1989). Maritime Trade between China and West (An Archaeological Study of the Ceramics from Siraf (Persian Gulf), 8th to 15th centuries A.D.). BAR International Series 555. Trust, P. G. (2013).“The Conservation of Cave 85 at the Mogao Grottoes, Dunhuang”: A Collaborative Project of the Getty Conservation Institute and the Dunhuang. Getty Publications. Tsetskhladze. Gocha.R, Çilingiroğlu. A, Bilgebaştürk.M, Hargrave. J ( 2021), Archaeology and history of Urartu, Colloquia Antiqua. Vol.28. Vaissière, Étienne., (2003). Is There a "Nationality of the Hephtalites"? Bulletin of the Asia Institute. New Series, Vol. 17 . p. 119-132. Whitehouse D. & Williamson, A. (1973). Sasanian Maritime Trade, IRAN, Vol. 11. 29-49. Whitehouse D. (2009). Siraf. History, Topography and Environment. The British Institute of Persian Studies Archaeological Monograph Series 1. Oxford. http://depts.washington.edu/silkroad/museums/mia/shorchuk.html. http://www.heritageinstitute.com/zoroastrianism/rawlinson/7sassanian/raw7b.htm. http://www.sjlishi.com/zhongguolishi/tangchao/2352.htm. https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Tumshuq. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:AjinaTepe_Buddhist_mural,_Tajikistan,_7th-8th_century_CE.jpg. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Young_Prince_in_Cave_17,_Kizil.jpg. https://depts.washington.edu/silkroad/museums/bm/bmshorchuk.html. https://depts.washington.edu/silkroad/museums/mia/kizil.html. https://uasatish.com/ajanta-cave-17-mahayana-vihara/. https://whc.unesco.org/en/list/440/. https://www.metmuseum.org/art/collection/search/39944. https://www.metmuseum.org/art/collection/search/39984. https://www.miho.jp/booth/html/artcon/00000432e.htm. https://www.tnm.jp/modules/r_collection/index.php?controller=dtl&colid=TC557&t=type&id=45&lang=en. http://www.transoxiana.org/Eran/Articles/compareti.html. http://dsr.nii.ac.jp/toyobunko/VIII-5-B2-7/V-1/page/0222.html.en. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,260 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 88 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب