بازپژوهی مفهوم عبارت قرآنی «وَ ذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَیهِ …» و نقد برداشتهای تفسیری از آن | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 57، شماره 2، اسفند 1403، صفحه 267-282 اصل مقاله (592.56 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2024.370036.670287 | ||
| نویسنده | ||
| مجید چهری* | ||
| استادیار، گروه علوم و قرآن و حدیث، دانشکدۀ علوم قرآنی کرمانشاه، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بررسی و نقد برداشتهای تفسیری از قرآن کریم ضرورتی انکارناپذیر و حرکتی در جهت فهم مراد جدی خداوند متعال در قرآن کریم است. بیان سرگذشت حضرت یونس (ع) یکی از قصص قرآنی است که مفسران برداشتهای تفسیری متفاوتی از آن به دست دادهاند. مساله اصلی پژوهش حاضر بررسی و نقد برداشتهای تفسیری در آیات 87 و 88 سوره انبیاء با تاکید بر عبارت «وَ ذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَیهِ …» و طرح رویکردی نوین به این آیات است. پژوهشی با این رویکرد فاقد پیشینه بوده و با روش توصیفی و تحلیلی خواهد کوشید با استفاده از مبنای عصمت انبیاء، سیاق، معناشناسی واژگان و شبکه معنائی آیه، به خوانشی کاملا نوین از آیه دست یابد. نتایج به دست آمده چنین مینماید یونس (ع) دچار هیچ گناه یا ترک اولائی نشده و بر اساس قاعده سیاق مرتبط، خداوند متعال او را از غم و اندوهی که به آن مبتلا شده، نجات دادهاست. همچنان که بر اساس قواعد معناشناسی انحصار واژه ظن در معنی شک یا گمان صحیح نبوده و زمانی که مورد ابتلای الهی قرار گرفته، در حین انداخته شدن در دریا توسط سایر سرنشینان، یقین و اطمینان او به خداوند بر تنگ نگرفتن بر او در دل سختیها و ایمان ستودنی در توجه به خداوند بودهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آیۀ 87 و 88 سوره انبیاء؛ سیاق؛ حضرت یونس (ع)؛ ذاالنون؛ عصمت انبیاء | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 697 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 660 |
||