بازشناسی تاریخی و باستانشناسی راههای ارتباطی شهر اسلامی جرجان در شبکه ارتباطی چندگانه آن در شمالشرق ایران | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| مقاله 10، دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 38، اسفند 1403، صفحه 265-294 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2025.379516.473729 | ||
| نویسندگان | ||
| جمیله منصوری جزآبادی1؛ محمد اسماعیل اسمعیلی جلودار* 2؛ محمد مرتضایی3 | ||
| 1گروه باستانشناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانیِ دانشگاه تهران، تهران، ایران، | ||
| 2گروه باستانشناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، تهران، ایران، | ||
| 3گروه باستان شناسی دوران اسلامی، پژوهشکدۀ باستان شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در طول شش قرن نخست دوران اسلامی، شهر جرجان بهعنوان قطب اقتصادی منطقه جرجان، شناخته میشد. جرجان با شهرهای مهمی چون نیشابور، ری، آمل و خوارزم از طریق خشکی و با شهرهای نواحی خزر و ورای آن از طریق دریا، روابط تجاری و مراودات فرهنگی برقرار کرده بود. لذا پرسش اصلی پژوهش چنین در نظر گرفته شد که راههای مواصلاتی شهر جرجان، در طول حیاتش، از سدههای نخستین اسلامی تا زمان حمله مغول که سبب تخریب این شهر گردید، چه مسیرهایی بوده است؟ با توجه به شناسایی مکان احتمالی یکی از دروازههای حصار شهر توسط نگارندگان در جریان پژوهش، آیا بین جادههای منتهی به شهر و این دروازه ارتباط معناداری میتوان یافت؟ این پژوهش با استفاده از منابع مکتوب تاریخی و شواهد باستانشناسی و با روش کتابخانه ای و رویکرد توصیفی و تحلیلی انجام شده است. تحقیقات انجامشده، به شناسایی جادههای پیونددهنده شهر جرجان با نیشابور، ری، شهرهای طبرستان، خوارزم و بندر آبسکون منجر شد و تعداد زیادی از اماکن بین راهی و ایستگاههای این مسیرها نیز به طور دقیق مکانیابی شد. با توجه به موقعیت دروازهی احتمالی مکشوفه، نتیجه پژوهش انجامشده نشان میدهد، این دروازه برای ارتباط شهر جرجان و بندر آبسکون مورداستفاده قرار میگرفته است. همچنین احتمال ضعیفی وجود دارد که این دروازه با جاده بکرآباد- استرآباد یا جادههای منتهی به خوارزم و دهستان نیز دسترسی داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جرجان؛ راهها؛ دروازه شهر؛ نیشابور؛ آمل؛ ری؛ خوارزم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 495 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 350 |
||