مرادی, علیرضا, دیانتی, سحر. (1404). صداها در سکوت: بازاندیشی جایگاه اجتماعی فرودستان در نگاره تدارک برای ضیافت اثر کمالالدین بهزاد. , 30(3), 39-52. doi: 10.22059/jfava.2025.388724.667406
علیرضا مرادی; سحر دیانتی. "صداها در سکوت: بازاندیشی جایگاه اجتماعی فرودستان در نگاره تدارک برای ضیافت اثر کمالالدین بهزاد". , 30, 3, 1404, 39-52. doi: 10.22059/jfava.2025.388724.667406
مرادی, علیرضا, دیانتی, سحر. (1404). 'صداها در سکوت: بازاندیشی جایگاه اجتماعی فرودستان در نگاره تدارک برای ضیافت اثر کمالالدین بهزاد', , 30(3), pp. 39-52. doi: 10.22059/jfava.2025.388724.667406
مرادی, علیرضا, دیانتی, سحر. صداها در سکوت: بازاندیشی جایگاه اجتماعی فرودستان در نگاره تدارک برای ضیافت اثر کمالالدین بهزاد. , 1404; 30(3): 39-52. doi: 10.22059/jfava.2025.388724.667406
صداها در سکوت: بازاندیشی جایگاه اجتماعی فرودستان در نگاره تدارک برای ضیافت اثر کمالالدین بهزاد
1استادیار گروه مطالعات فرهنگی، پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، تهران، ایران.
2دانشجوی دکتری، پژوهش هنر، دانشکده علوم نظری ومطالعات عالی هنر، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران.
چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی بصری نقشهای اجتماعی، سلسلهمراتب و هنجارهای فرهنگی طبقات فرودست در نگاره تدارک برای ضیافت اثر کمالالدین بهزاد است. ماهیت پژوهش پیش رو کیفی و روش گردآوری اطلاعات کتابخانهای و اسنادی است. تجزیهوتحلیل نگاره بر اساس نظریههای راناجیت گوها و گایاتری اسپیواک انجام شده و مفاهیم به کار گرفتهشده در آن «عاملیت»، «رؤیتپذیری» و «دیگری فرودست» هستند که ابزارهایی برای تحلیل نحوه بازنمایی فرودستان و بررسی روابط قدرت و هویت اجتماعی در نگارهها را فراهم میکنند. نتایج نشان داد که: تدارک برای ضیافت، علیرغم برجستهسازی نقش فرودستان در آمادهسازی ضیافت، صرفاً به نمایش نظم طبقاتی تیموری پرداخته شده و کارگران و خدمتکاران در این نگاره فاقد عاملیت فردی بوده و در نقشهایی تابع و وابسته به دربار و متأثر از گفتمان فرهنگی و تحت تأثیر نظم سیاسی - اقتصادی دوره تیموری و تابع سازوکارهای قدرت دربار تصویر شدهاند. علاوه بر این، نتایج پژوهش نشان داد که مطالعه فرودستان در چارچوب نگارههای نخبگان (هنر والا) بهنوعی نقض غرض بوده و نیازمند بررسی هنر عامهپسند است.
Voices in Silence: Reflections on the Social Position of the Subalterns in Kamal-aldin Behzad's Preparation for a Banquet Based on the Theories of Ranajit Guha and Gayatri Spivak
نویسندگان [English]
Alireza Moradi1؛ Sahar Dianati2
1Assistant Professor, Department of Cultural Studies, Institute of Cultural, Social and Civilization Studies, Tehran, Iran.
2Ph.D. Candidate, Art Research, Faculty of Theoretical Sciences & Higher Art Studies, Iran University of Art. Tehran, Iran.
چکیده [English]
This study critically re-examines the social status of the subalterns in Kamal-aldin Behzad’s miniature, Preparation for a Banquet. The Timurid era, renowned for its rich artistic creations with profound social content, provides a valuable foundation for analyzing the power relations and social hierarchies. Behzad’s miniatures, with their unique focus on daily life and lower societal strata, offer an exceptional opportunity to explore social structures and the representation of marginalized groups within related historical contexts. We adopt the theoretical framework of Subaltern Studies, utilizing key concepts from Ranajit Guha and Gayatri Spivak. Specifically, the concepts of agency, visibility, and Spivak's notion of the subaltern Other serve as analytical tools for understanding how the subaltern is represented in the miniature and examining the intricate interplay between power dynamics and social identity. These frameworks facilitate an in-depth analysis of the social narratives embedded within the artistic and cultural dimensions of Behzad’s work. The research methodology relies on a detailed examination of the miniature, emphasizing symbolic elements such as clothing, gestures, and interactions among characters. These elements are critically analyzed within the broader socio-political and cultural framework of the Timurid period. By deconstructing these representations, the study explores the extent to which the miniature both reflects and perpetuates the social structure of its time. The findings reveal that despite the miniature’s apparent focus on the roles of subaltern figures in preparing the banquet, it ultimately reinforces the prevailing class structures of the Timurid era. The subaltern figures are portrayed not as independent but as court laborers devoid of individual agency. Their roles are framed within a social order that underscores their subjugation. Moreover, the miniature’s portrayal of these figures as essential yet subservient highlights the intricate relationship between art, power, and social stratification. A striking visual dichotomy in clothing reinforces class distinctions: the workers wear minimal, practical garments symbolizing their low status, while supervisors wear elaborate courtly attire, underlining their elite position. The miniature’s focus on the preparation phase rather than the banquet itself foregrounds the labor and toil of the subaltern, yet this focus does not amplify their voices, but reflects and perpetuates Timurid power structures, aligning with Spivak’s notion of subaltern silence. The miniature reflects the entrenched systems of domination and societal control. The study emphasizes that art during the Timurid era was not merely a reflection of reality but a tool for reproducing social norms and legitimizing power structures. Behzad’s choices, while innovative in their focus on the marginalized, align with broader political and economic influences that shaped the thematic underpinnings of Timurid art. These insights provide fresh perspectives into how artistic representations of the subaltern can illuminate broader social and political dynamics. In conclusion, the study highlights the dual role of art in reflecting and shaping societal norms, emphasizing its potential as both a vehicle for social critique and a means of perpetuating hegemonic ideologies. This duality underlines the importance of revisiting historical artworks to uncover the nuanced narratives of marginalized groups and the socio-political forces that shape their representation.
کلیدواژهها [English]
Timurid Miniatures, Social Hierarchies, Subaltern Studies, Power Dynamics in Art, Kamal-aldin Behzad
رضانژاد یزدی، الهه، شریعتپناهی، ماهیار و اسدبیگی، اردشیر. (1396). بررسی جایگاه اجتماعی بانوان با تأکید بر پوشش بانوان در نگارههای عصر تیموری. پژوهشنامه زنان، 8(1)، 1-33. https://womenstudy. hcs.ac.ir/article_2659_0e58522cf502248cfabd3ce9e991748d.pdf 6.
سیدی، چنور، کریمیان، حسن. (1398). کارکردهای کمالالدین بهزاد با توجه به نگارههای وی در دوره تیموری بر اساس گفتمان روایی ژپ لینت ولت. پژوهشهای بینرشتهای ادبی (ادبیات و پژوهشهای میانرشتهای)، 1(2)، 103-124. https://doi. rg/10.30465/lir.2020.4808 7. شهبازی شیران، حبیب، حسینینیا، سید مهدی، معروفی اقدم، اسماعیل و نصراللهی، زهرا. (1399). مقایسه تطبیقی جایگاه زنان در مجالس موسیقی دوره تیموری و صفویه بر اساس نگارههای برجایمانده. نشریه زن در فرهنگ و هنر، 12(3)، 437-462. https://doi. rg/10.22059/jwica.2021.314731.1508 8.
عمادی، سید مانی، حاتم، غلامعلی (1389). نگاره «هارون در حمام»؛ فتوت نگاره دلاکان، سلمانیان و سرتراشان. نشریه هنرهای زیبا-هنرهای تجسمی، 43، 25-34. https://jfava. t.ac.ir/article_22899_93a00bb85e424f7182cafb61b9af295a.pdf 9.
غزالی، ربابه. (1398). بررسی شاخصههای بصری در آثار کمالالدین بهزاد (مطالعه موردی: اثر سماع درویشان). جلوه هنر، 11(1)، 73-86. https://doi.org/10.22051/jjh.2018.15875.1253 10.
مقتدایی، نیکو، محمودی، فتانه و موسوی حاجی، سید رسول. (1399). ساختار معنادار نگارگری و طبقه اجتماعی هنرمندان در شاهنامه بزرگ ایلخانی و سمک عیار با رویکرد ساختگرایی تکوینی گلدمن. مطالعات تطبیقی هنر، 10(19)، 1-18. https://doi. rg/10.29252/mth.10.19.1
همایونفرخ، رکنالدین. (1348). هنر دوره تیموری و کمالالدین بهزاد. نشریه وحید، 70، 833-840.
http://noo. s/6iMfg
11. Azhand, Yaghoub. (2008). Herat School of Painting [Maktab-e Negargari-ye Herat]. Farhangestan-e Honar. (in Persian)
12. Ajand, Yaghoub. (2018). Persian Painting: A Study in the History of Persian Painting [Negargari-ye Iran: Pazhuheshi dar Tarikh-e Negargari-ye Iran]. SAMT. (in Persian)
13. Arian, Qamar. (1983). Kamāl-al-Din Behzad [Kamāl-al-Din Behzad]. Honar va Farhang. (in Persian)
14. Bahari, Ebadollah. (1997). Bihzad: Master of Persian Painting. I.B. Tauris.
15. Buttigieg, Joseph A. (2013). Subaltern social groups in Antonio Gramsci’s Prison Notebooks. In Cosimo Zene (Ed.), The political philosophies of Antonio Gramsci and Ambedkar.
16. Emadi, Seyed Mani. Hatam, Gholamali H. (2010). Miniature "The Caliph Harun in Bath-House"; A "Fottovat Negareh" Of Barbers [Negareh “Harun dar Hammam”; Futuvva Negareh-e Dalakan, Salmāniān va Sartarāshan]. Honarhaye Ziba-Honarhaye Tajassomi, 43, 25-34. https://jfava.ut.ac.ir/article_22899_93a00bb85e424f7182cafb61b9af295a.pdf (in Persian)
18. Ghazali, Rababeh. (2019). The study of visual attributes in Kamal al-Din Behzad's works Case Study: The Effect (Sima Darvishan) [Barrasi-ye Shakhsehaye Basari dar Asar-e Kamal-al-Din Behzad: Motale-e Moredi: Asar-e Samā-ye Darvishan]. Jelveh Honar, 11(1), 73-86. https://doi.org/10.22051/jjh.2018.15875.1253 (in Persian)
19. Gonzalez, Valérie. (2022). The ‘Visible Voice’ or ‘Vocal Visibility’ of the Subalterns in Persianate Painting: The Safavid and Mughal Cases. In Andrew J. Newman (Ed.), Iranian/Persianate Subalterns in the Safavid Period: Their Role and Depiction, Recovering ‘Lost Voices’. Gerlach Press.
20. Gramsci, Antonio. (1992). Notes on Italian History. In Quintin Hoare & Geoffrey Nowell Smith (Eds. & Trans.), Selections from political writings of Antonio Gramsci. International Publishers.
22. Homayoun-Farrokh, Rokon. (1969). Art of the Timurid period and Kamal al-Din Behzad [Honar-e Dowre-ye Timuri va Kamal-al-Din Behzad]. Vahid Journal, 70, 833-840. http://noo.rs/6iMfg (in Persian)
23. Hosseini, Mehdi. (2003). Bibliography of Master Kamal-al-Din Behzad [Ketabshenasi-ye Ostad Kamāl-al-Din Behzad]. Honar Journal, 57, 144-168. http://noo.rs/pKgQ8 (in Persian)
24. Lefevere, André. (2017). Translation, Rewriting, and Manipulation of Literary Fame. Routledge.
25. Moghtadaei, Niko. Mahmoudi, Fataneh. Mousavi Haji, Seyed Rasoul. (2020). A Comparison of Meaningful Structure of Paintings and Social Class of Artists in the Illumination of the Great Shahnama of Ilkhanid and SAMAK-E AYAR [Sakhtar-e Ma’nadar-e Negargari va Tabaqeh-ye Ejtemai-ye Honarmandan dar Shahnameh Bozorg-e Ilkhani va Samak-e Ayyar ba Ruykard-e Sakht-Garayi-e Tekoeni-ye Goldman]. Comparative Art Studies, 10(19), 1-18. https://doi.org/10.29252/mth.10.19.1 (in Persian)
26. RezaNejad Yazdi, Elahe. Shariatpanahi, Seyed Mahyar. Asad Beigi, Ardeshir. (2017). The Social Status of Women based on Their Wearings in the Timurid Era; An Investigation [Barrasi-ye Jaygah-e Ejtemai-ye Banovan ba Ta’kid bar Pushesh-e Banovan dar Negarehaye Asr-e Timuri]. Pazhuheshnameh Zanan, 8(1), 1-33. https://womenstudy.ihcs.ac.ir/article_2659_0e58522cf502248cfabd3ce9e991748d.pdf (in Persian)
27. Shahbazi Shiran, Habib. Hosseini Nia, Seyed Mehdi. Maroufi Aghdam, Esmaeil. Nasrollahi, Zahra. (2020). A comparative comparison of women position in the music assemblies of the Timurid and Safavid periods based on the surviving Painting [Moghayese-ye Tatbiqi-ye Jaygah-e Zanan dar Majales-e Musiqi Dowre-ye Timuri va Safavi bar Asase Negarehaye Bargayemanadeh]. Journal of Women in Culture and Art, 12(3), 437-462. https://doi.org/10.22059/jwica.2021.314731.1508 (in Persian)
28. Saidi, Chnoor. Karimiān, Hassan. (2019). Kamaledin Behzad’s Functions According to his Painting in the Timurd Period based on the narrative discourse of Jeep Lint Volt [Karkardhaye Kamal-al-Din Behzad ba Tavajoh be Negarehaye Vi dar Dowre-ye Timuri bar Asase Gofteman-e Ravayi-ye Jep Lent Welt]. Pazhuheshhaye Bein-Rashteh-ye Adabi (Adabiat va Pazhuheshhaye Mian-Rashteh-i), 1(2), 103-124. https://doi.org/10.30465/lir.2020.4808 (in Persian)
30. Spivak, Gayatri. (1990). The Post-Colonial Critic: Interviews, Strategies, Dialogues (Sara Harasym, Ed.). Routledge. 31. Spivak, Gayatri. (2010). Can the subaltern speak? In Rosalind C. Morris (Ed.), Reflections on the history of an idea. Columbia University Press.
32. The Metropolitan Museum of Art. (2025, February). Preparation for a feast, folio from a Divan of Jami. Retrieved February 2025 from https://www.metmuseum.org/art/collection/search/451084
