تحلیل جامع عوامل تأثیرگذار در تعیین سهم طرفین قراردادهای یکپارچهسازی میادین مشترک با تمرکز بر وضعیت ویژه ایران | ||
| مطالعات حقوق انرژی | ||
| مقاله 2، دوره 10، شماره 1، مرداد 1403، صفحه 1-24 اصل مقاله (916.71 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrels.2025.366874.541 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد جواد بختیاری1؛ محمدرضا افشاری2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حقوق نفتوگاز، دانشکدة نفت تهران، دانشگاه صنعت نفت، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار گروه حقوق نفتوگاز، دانشکدة نفت تهران، دانشگاه صنعت نفت، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| تجربه نشان داده است آنچه برای دولتهای صاحب نفت در کنار توجه به مسائل بلندمدت همچون انتقال فناوری، ایجاد زنجیرة تولید و برداشت صیانتی، اهمیت زیادی دارد، بالا بردن سهم نفت خود در هر قرارداد و سپس رسیدن به سود بیشتر است. ملاکهای تعیین سهم طرفین در قراردادهای مربوط به میادین داخلی، بیشتر جنبة مالی، فنی و یا حقوقی دارد، اما به نظر نویسندگان در قراردادهای یکپارچهسازی میادین مشترک، افزونبر این ملاکها، موارد دیگری مانند شرایط منطقه، ظرفیتهای طرفین و نحوة تقسیم ریسک مؤثرند. نتیجة این پژوهش با رویکرد تحلیلی و کاربردی، نشانة این مطلب است که کشور ایران ظرفیتهای بالایی در مذاکرات مربوط به تعیین سهم دارد که در صورت توجه جامع به آنها با چاشنی انعطافپذیری، میتوان سهم قابلقبولتری را بهدست آورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعیین سهم؛ قرارداد یکپارچهسازی؛ میادین مشترک؛ نفتوگاز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 697 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 513 |
||