تأثیر سطوح مختلف آبیاری بر فنولوژی، عملکرد دانه و اجزای آن و برخی خصوصیات فیزیولوژیک هیبریدهای مختلف ذرت (Zea mays L.) تحت شرایط آبوهوایی کرمانشاه | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 1، دوره 27، شماره 1، زمستان 1403، صفحه 1-18 اصل مقاله (633.43 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2025.368420.2866 | ||
| نویسندگان | ||
| پریسا کرمی1؛ فرزاد مندنی* 2؛ روژین قبادی3 | ||
| 1گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. | ||
| 2گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی ، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران | ||
| 3استادیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: تنش کمآبی را میتوان یکی از مهمترین تنشهای غیر زیستی دانست و بهدلیل تأثیر فراوان آن بر عملکرد گیاهان مختلف، بخش زیادی از برنامهریزیهای کشاورزی به آن مربوط میشود. بنابراین، هدف از این پژوهش بررسی اثرات سطوح آبیاری بر برخی از صفات اکولوژیکی و عملکرد دانه برخی از هیبریدهای رایج ذرت در مناطق کرمانشاه بود. روش پژوهش: برای تعیین اثر آبیاری بر ویژگیهای بومشناختی فیزیولوژیک ذرت دانهای آزمایشی بهصورت کرتهای یکبار خردشده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی طی سال زراعی 97-1396 اجرا شد. عامل اصلی سطوح آبیاری (تأمین 130، 100 و 70 درصد نیاز آبی) و عامل فرعی هیبریدهای ذرت (SC704, Simon, BC678) بودند. صفات مورد ارزیابی مراحل نموی، عملکرد و اجزای عملکرد و کارایی مصرف آب بودند. یافتهها: نتایج نشان داد در تیمار 70 درصد نیاز آبی طول مراحل نموی کاهش یافت، اما واکنش مراحل نموی در بین هیبریدها متفاوت بود. بیشترین ماده خشک کل (96/16 تن در هکتار) و دانه (43/7 تن در هکتار) در تیمار 130 درصد نیاز آبی مشاهدهشده که با کاهش 30 و 70 درصد حجم آب تولید ماده خشک بهترتیب 0/18 و 1/28 درصد و تولید دانه بهترتیب 5/15 و 8/39 درصد کاهش یافت. ماده خشک کل تولیدشده توسط هیبریدهای SC704 و Simon در واکنش به سطوح آبیاری معنیداری نبود ولی بیشتر از هیبرید BC678 بود و عملکرد دانه هیبرید Simon بیشتر از هیبریدهای دیگر بود. بیشترین و کمترین کارایی مصرف آب عملکرد دانه بهترتیب مربوط به هیبرید Simon با میانگین 83/0گرم بر میلیمتر و هیبرید BC678 با میانگین 66/0 گرم بر میلیمتر بود. هیبرید Simon از عملکرد دانه و کارایی مصرف آب بالاتری برخوردار بود و سطوح آبیاری تأثیر معنیداری بر کارایی مصرف آب نداشت. نتیجهگیری: در مجموع نتایج نشان داد که هیبرید Simon عملکرد دانه و کارایی مصرف آب بالاتری داشت. سطوح آبیاری تأثیری بر راندمان مصرف آب نداشت که نشان میدهد پاسخ این صفت به سطوح آبیاری یکسان بوده که میتواند در استفاده بهینه و صرفهجویی در مصرف آب بسیار مهم باشد. بنابراین با توجه به نتایج این پژوهش، کشت هیبرید Simon در شرایط آبیاری بهینه برای شرایط اقلیمی منطقه کرمانشاه توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجزای عملکرد؛ عملکرد دانه؛ کارایی مصرف آب؛ مراحل نموی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 691 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 499 |
||