عبور از موانع نامرئی: چگونه مربیگری نومادران را به صحنۀ اجتماعی و کارآفرینی بازمیگرداند | ||
| زن در توسعه و سیاست | ||
| دوره 23، شماره 1، بهار 1404، صفحه 35-61 اصل مقاله (793.75 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwdp.2025.384814.1008492 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا قیافه داوودی1؛ احسان چیت ساز* 2؛ مریم سیفی کار قمی3 | ||
| 1کارشناسی ارشد، گروه کارآفرینی سازمانی، دانشکدۀ کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه توسعۀ کارآفرینی، دانشکدۀ کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری، گروه توسعۀ کارآفرینی، دانشکدۀ کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| نقش زنان در توسعۀ اقتصادی و اجتماعی جامعه بسیار حیاتی است. حضور آنها نهتنها به بهبود وضعیت مالی خانوادهها کمک میکند، بلکه موجب افزایش تنوع و نوآوری در بازار کار و جامعه میشود. بااینحال، بسیاری از مادران دارای فرزند زیر سه سال با چالشهای فراوانی برای بازگشت به فعالیتهای اجتماعی و حرفهای روبهرو هستند. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر مربیگری با رویکرد «به خودت اعتماد کن» بر کنش اجتماعی و کارآفرینی مادران میپردازد. این مطالعۀ شبهآزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. گروه آزمایش شامل مادرانی بود که در هشت جلسه مربیگری مجازی شرکت کردند و گروه کنترل فقط یک جلسۀ مقدماتی داشتند. دادهها بهوسیلۀ پرسشنامههای آنلاین قبل و بعد از مداخله جمعآوری شد. نتایج نشان داد مربیگری سبب کاهش باورهای محدودکننده و افزایش مشارکت مادران در فعالیتهای اجتماعی و کارآفرینی میشود. یافتههای این پژوهش با پژوهشهای پیشین در زمینۀ مربیگری و تغییر الگوهای ذهنی منفی همخوانی دارد. مداخلۀ مربیگری به نومادران کمک کرد تا با تغییر باورهای محدودکننده و تقویت خودکارآمدی، به فعالیتهای اجتماعی و کارآفرینی دوباره روی آورند. بهطورکلی این رویکرد میتواند بهعنوان ابزاری مؤثر برای توانمندسازی مادران و بازگشت آنها به جامعه، بازار کار و عرصۀ کارآفرینی و نقشآفرینی بیشتر در جامعه استفاده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باورهای محدودکننده؛ کارآفرینی؛ کنش اجتماعی؛ مربیگری؛ نومادران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 675 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 478 |
||