بررسی و مقایسه شیوه های شخصیت پردازی با تاکید بر حکایات مشترک حدیقه سنایی و مثنوی های عطار | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 2، دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 37، بهار 1404، صفحه 35-62 اصل مقاله (2.94 M) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2025.384921.2032 | ||
| نویسندگان | ||
| جلیل مشیدی* 1؛ محسن ذوالفقاری1؛ حسن حیدری2؛ آمنه نیک نیان3 | ||
| 1استاد تمام دانشگاه اراک | ||
| 2استاد دانشگاه اراک | ||
| 3دبیر آموزش و پرورش | ||
| چکیده | ||
| حدیقه الحقیقه سنایی و مثنوی های عطار از آثار منظوم عرفانی به شمار میروند. . حکیم سنایی و شیخ عطار،این دو شاعر بزرگ عرفان ، از قصه و حکایات تمثیلی در جهت پیشبرد اهداف خود از جمله تعلیم اخلاق و حکمت و نزدیک کردن اذهان مخاطبان به مقاصد عارفانه خویش بسیار بهره برده اند . پژوهش حاضر، از میان عناصر داستان، به بررسی و مقایسه شخصیت پردازی با تأکید بر حکایات مشترک حدیقه سنایی و مثنوی های عطار میپردازد ومیکوشد وجوه اشتراک و افتراق حکایات مشترک را در زمینه شیوه های شخصیت پردازی این دوشاعر بیابد. این پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه ای و به شیوه توصیفی – تحلیلی انجام شده است نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان میدهد ، تعداد حکایات مشترک اندک است . شخصیت های اصلی و شخصیت های فرعی بیش از دو نفر و گاه یک نفر نیست و شخصیت ها بر اساس نقشی که بر عهده دارند اغلب نوعی ( تیپیک)، ساده و به دور از هرگونه پیچیدگی هستند . هردو شاعر از شیوه های مختلف شخصیت پردازی استفاده کرده اند اما عطار بیش از سنایی از کنش رفتاری ، گفتاری و تک گویی درونی بهره برده است .ایستایی وجه مشترک اشخاص داستانی حدیقه و مثنوی های عطار است مگر در چند حکایت ایستایی وجه مشترک اشخاص داستانی حدیقه و مثنوی های عطار است مگر در چند حکایت معدود که در جدولی جداگانه ارایه شده است . کلید واژه ها: شخصیت و شیوه های شخصیت پردازی، حکایات مشترک، حدیقه ، مثنوی های عطار | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلید واژه ها: عناصر داستان؛ حکایات؛ شخصیت؛ شیوه های شخصیت پردازی؛ حکایات مشترک؛ حدیقه؛ مثنوی های عطار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 517 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 228 |
||