پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,200 |
| تعداد مقالات | 77,257 |
| تعداد مشاهده مقاله | 157,621,368 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 118,665,252 |
بازخوانشی از فلسفههای تربیتی افلاطون و ارسطو در پرتو مفهوم «خود رابطهمند» دیویدسن | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 4، دوره 23، شماره 2 - شماره پیاپی 45، بهمن 1404، صفحه 75-97 اصل مقاله (765.21 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2025.389644.1006881 | ||
| نویسندگان | ||
| کامران شهبازی* 1؛ محمدحسن کریمی2؛ بابک شمشیری3؛ امین ایزدپناه4 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه فلسفه تعلیموتربیت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه فلسفه تعلیموتربیت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| 3استاد، گروه فلسفه تعلیموتربیت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 4دانشیار، گروه فلسفه تعلیموتربیت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| نشان دادن این نکته که بر اساس تلقی رابطه مند از مفهوم «خود»، نظام تربیتی برآمده از آن تا چه حد متفاوت و حاوی چه دقائق و ظرائفی است. در این مقاله، ابتدا مفهوم «خود» نزد دیویدسن واکاوی می شود و سپس با معرفی اندیشه های افلاطون و ارسطو پیرامون مفهوم «خود»، نظام تربیتی آنها مقایسه می شوند. واکاوی مفهوم «خود رابطه مند» بر اساس روش اسنادی-کتابخانهای و استخراج نظام های تربیتی افلاطون و ارسطو بر اساس برداشتشان از مفهوم «خود»، بر پایه شیوه استنتاجی. شاید برجستهترین مصداق از تعریف «خود رابطهمند» در فلسفه دیویدسن معرفی میشود که دو ویژگی بارز دارد: رابطهمندی با دیگری و رابطه مندی با جهان. مفهومی که افلاطون از «خود» معرفی می کند، به دلیل دوگانه انگاری، در نقطه مقابل «خود رابطه مند» قرار میگیرد. ارسطو نیز با ارائه نظریه هیلومورفیسم، قائل به مفهوم «خود رابطه مند» است، اما در برخی مباحث، به تمام ملزومات آن پایبند نیست. ازجمله پیامدهای مفهوم «خود رابطه مند»، توجه بیشتر به نقش دیگری و جهان در رشد فرد است. آنچه که به شکل گیری هویت متمایز افراد و نهادهای تربیتی می انجامد، رابطه میان دانش آموز، همسالان و معلمان و رابطه میان مدارس و سایر نهادهاست، نه یکسری دستورالعمل بالا به پایین ازسوی وزارتخانه. مفهوم کلنگرانه دیویدسن از «خود»، به تمایز میان دانش های هنجاری و توصیفی و نیز تمایز میان علوم طبیعی و اجتماعی پایان می بخشد. سیاست آموزشی، برنامه درسی و حتی عقلانیت و عاملیتی که برای تغییر روندهای تربیتی لازم اند، همگی شأنی رابطه مند می یابند. این رابطه مندی می تواند مسئله بنیادین پداگوژی را نیز پوشش دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارسطو؛ افلاطون؛ خود رابطهمند؛ دونالد دیویدسن؛ تربیت | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| A Rereading of Plato's and Aristotle's Educational Philosophies in Light of Davidson's Concept of the "Relational Self" | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Kamrun Shahbazi1؛ Mohammad Hassan Karimi2؛ Babak Shamshiri3؛ Amin Izad panah4 | ||
| 1Ph.D. Candidate, Department of Philosophy of Education and Training, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran | ||
| 2Assistant Professor, Department of Philosophy of Education, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran | ||
| 3Professor, Department of Philosophy of Education and Training, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran. | ||
| 4Associate Professor, Department of Philosophy of Education and Training, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shiraz University, Shiraz, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| To illustrate the distinct and nuanced educational system that arises from a relational perspective on the concept of "self." This article attempts to first, analyze Davidson's concept of "self" and then, by introducing Plato's and Aristotle's ideas about the concept of "self", attempt to express their educational system by comparing them with the concept of "relational self". Analyzing the concept of "relational self" based on the documentary-library methods and drowing out the educational systems of Plato and Aristotle using the deductive methods. Perhaps the most notable instance of the definition of the "relational self" is Davidson's image of it. This "relational self" possesses two important characteristics: relation with otherness and relation with the world. According to this definition, Plato's idea of the "self" stands in opposition to the "relational self" because of his dualism. Aristotle elucidates the concept of the "relational self" by presenting the theory of hylomorphism. However, due to his assumption of an active intellect that is entirely separate from matter and his belief in a singular entelechy for all humans, he cannot fully meet the criteria for a relational definition of "self". The outcome of this definition of the relationality of "self" is an enhanced focus on the role of the “other,” the “world.” The distinctive identity of individuals and educational institutions is shaped not by top-down directives from the ministry, but by the relationships among students, peers, and teachers, as well as the relations between schools and other institutions. Physical education is regarded as essential as the cultivation of mental capacities. Davidson's holistic concept of “self” emphasizes the integration of descriptive and normative knowledge, and also making no distinction between natural and social sciences. Educational policy, curriculum, and the necessary rationality and agency for implementing changes all attain a relational status and become down-top. This relationality can also cover fundamental challenges of pedagogy. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Aristotle, Donald Davidson, Education, Plato, Relational Self | ||
| مراجع | ||
|
References Amadio, Anselm H. and Kenny, Anthony J. P. (2024). "Aristotle". Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/biography/Aristotle. Accessed at 15 November 2024. Aristotle (1970). Politics, trans: H. Enayat. Tehran: Ketabhaye jibi. (In Persian) Aristotle (1991). De Anima, tranas: A. M. D. Tehran: Hekmat. (In Persan) Aristotle (2012). Nicomachean Ethics, trans: M. H. Lotfi. Tehran: Tarh-e-no. (In Persian) Aristotle (2020). Metaphysics, trans: M. H. Lotfi. Tarh-e-no. (In Persian) Bagheri, Khosrow (2006). A Look Back at Islamic Education; Vol. 1. Tehran: Madrese Press. (in Persian) Bakhtiyari, Fatemeh (2015). "The Influence of Parmenides' Concept of Fixed Existence and Heraclitus's Celestiality on Plato's Ontology." Ontological Researches. 4 (7): 105-121. https://www.sid.ir/paper/503258/fa (in Persian) Bakhurst, David (2011). The Formation of Reason. United Kingdom: Wiley-Blackwell Publishing ltd. DOI: 10.1002/9781444395600 Britannica, the Editors of Encyclopaedia (2022). "Entelechy". Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/topic/entelechy Copleston, Frederick (2001). A History of Philosophy: Greek and Rome. Trans: Seyed Jalal-aldin Mojtabavi. Tehran: Soroush Press & Elmi-va-Farhangi Ltd. (in Persian) Davidson, Donald (1982). "The Rational Animals." In Davidson, D (2001). Subjective, Intersubjective, Objective. Oxford: Clarendon Press: 85-106. Davidson, Donald. (1987). "Knowing One's Own Mind." In Davidson, D. (2001). Subjective, intersubjective, objective. Oxford: Clarendon Press: 15-38. Davidson, Donald. (1988). "the Myth of the Subjective." In Davidson, D. (2001). Subjective, intersubjective, objective. Oxford: Clarendon Press: 39-52. Davidson, Donald. (1989). "What is Present to the Mind?" In Davidson, D. (2001). Subjective, intersubjective, objective. Oxford: Clarendon Press: 53-68. Davidson, Donald. (1990). "Epistemology Externalised." In Davidson, D. (2001). Subjective, intersubjective, objective. Oxford: Clarendon Press: 193-204. Davidson, Donald (1998). "The Irreducibility of the Concept of the Self." In Davidson, D (2001). Subjective, Intersubjective, Objective. Oxford: Clarendon Press: 85-92. Derayati, Mojtaba (2013). "The Idea of Worldal Human in Donald Davidson Philosophy." Mind, 53: 137-155. https://zehn.iict.ac.ir/article_16394.html (in Persian) Esmkhani, Mohammad Reza. (2018). Meaning, Knowledge, and Otherness in Davidson's Philosophy. Tehran: Qoqnoos (in Persian). Freeman, Lauren (2011). "Reconsidering Relational Autonomy: a Feminist Approach to Selfhood and the Other in the Thinking of Martin Heidegger." Inquiry: Critical Thinking across the Disiplines. 54 (4): 361-383. Guthrie, W. K. C (1996). A History of Greek Philosophy; vols 1 & 5. Translation: Mahdi Qavam Safari. Tehran: Fekr-e-Rooz. (in Persian) Garrison, J. (1998). "Foucault, Dewey, and self-creation." Educational Philosophy and Theory, 30 (2): 111-134. Goot, Els Van Der (2023). "Plato 2: Two Formations of Agency." In Moore, Christopher (ed.) the Virtue of Agency; Sôphrosunê and Self-Constitution in Classical Greece. New York: Oxford Academic, 212-235. Hildebrand, David, (2024). "John Dewey", the Stanford Encyclopedia of Philosophy. Edward N. Zalta & Uri Nodelman (eds.). Kohut, Heinz (1980). Self Psychology and the Humanities: Reflections on a New Psychoanalytic Approach. Ed & Intro: Charles, B. Strozier. London: W. W. Norton & Company. https://archive.org/details/selfpsychologyhu00kohu/page/n5/mode/2up Laertius, Diogenes (1925). Lives of Eminent Philosophers; vol. 1, translated by: R. D. Hicks, Cambridge: HUP Public domain. https://archive.org/details/livesofeminentph02dioguoft Laverty, M. & Gregory, M., R. (2010). "Philosophy, Education, and Care of the Self," Thinking: The Journal of Philosophy for Children, 19 (4): 3-9. DOI: 10.5840/thinking200919422 Malpas, Jeff. (2015). "Self, Other, Thing: Triangulation and Topography in Post-Kantian Philosophy." Pholosophy Today, 59 (1), pp. 103-126. https://doi.org/10.5840/philtoday201412353 Martin, Raymond & John Barresi (2006). The rise and fall of soul and self: an intellectual history of personal identity. New York: Columbia University Press. https://www.academia.edu/76438066/ Nel, Aiden (2023). "Orpheus & Mystery Cult of Orphism (Myths, Beliefs, and Practices)," Classical History and Psychology, the Collector: https://www.thecollector.com/orpheus-cult-orphism/ Plato (1974). Republica. Translation: Mohammad Hassan Lotfi & Reza Kaviani, Tehran: Khooshe Ltd. (in Persian) Plato (2022). Plato's Works (four-volume series). Translation: Mohammad Hassan Lotfi & Reza Kaviani, Tehran: Kharazmi Ltd. (in Persian) Ritzer, George (2005). Contemporary Sociological Theory. Trans: Mohsen Salasi. Tehran: Elmi Ltd (in Persian). Rorty, Richard (1989). Contingency, Irony, and Solidarity. New York: Cambridge University Press. Doi: 10.1017/CBO9780511804397 Simpson, Peter, L. (2001). "Aristotle's Idea of the Self." The Journal of Value Inquiry, 35, 309–324. https://doi.org/10.1023/A:1011865429033 Styhre, Alexander (2022). "Agency and the principle of charity: a pragmatist theory of the interaction order." International journal of organizational analysis, 31 (8): 2209-2221. Doi: 10.1108/ijoa-10-2021-3004 Urban, Petr & Koubova, Alice (2019). "Beyond the Individualistic Paradigm of the Self with Donald Winnicott and Carol Gilligan." Journal of Philosophical Studies. 12 (36): 170-188. www.academia.edu/41439334 Young, M. F. D. (2008) Bringing Knowledge Back In. From Social Constructivism to Social Realism in the Sociology of Education. London and New York: Routledge. www.researchgate.net/publication/275416649 | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,092 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 105 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب