تنوع اکولوژیکی به مثابه راهبرد شناختِ تنوع قومی در ایران | ||
| بررسی مسائل اجتماعی ایران | ||
| دوره 15، شماره 2، اسفند 1403، صفحه 61-75 اصل مقاله (816.43 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijsp.2025.370278.671207 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید هوشنگی* 1؛ محمود مهام2 | ||
| 1استادیار، گروه جامعهشناسی سیاسی، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، پژوهشکده فرهنگ و مطالعات اجتماعی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تنوع زیستی در ایرانزمین پرسشهای دشواری را در مورد چگونگی شناخت، تعامل و تحلیل آن، فرا روی محققان این فلات گسترده و ناهموار مطرح میسازد. بهواسطه جدایی مطالعات و تحقیقات طبیعی و اجتماعی و مرزبندیهای ناشی از این رویکرد واگرایانه، این دشواری در حوزه مسائل اجتماعی دو چندان شده است. تنوع قومی، سرفصلی اجتماعی از بافت و ترکیب زیست جمعی در فلات ایران میباشد. با توجه به درهم تنیدگی حوزههای طبیعی و اجتماعی، پرسش اصلی مقاله عبارت است از اینکه: تنوع قومی به مثابه یک ویژگی زیستی و سرزمینی در کشور، چگونه میتواند همگرایی اجتماعی و یکپارچگی سرزمینی را در پی داشته باشد؟ فرضیه اصلی بر پایه واقعیتِ پیوند حوزههای طبیعی و اجتماعی و دیرینگی زیست در سرزمین، شناخت تنوع قومی را در گرو شناسایی و تحلیل با همپیوند طبیعی آن یعنی تنوعِ زیستگاهی و سکونتگاهی میداند و نسبت همگرایی اجتماعی با تنوع قومی را بدون فهم تنوع اکولوژیک ممکن نمیداند زیرا جداسازی تحلیلی و صورتبندی صرفاً اجتماعی-در معنای عام آن- از تنوع قومی، منجر به از دست رفتن ویژگی بوم-پایه بودن آن میشود. با توجه به ماهیت نظری مقاله، روش تحقیق مورد استفاده، تحلیل انتقادی با هدف گشودگی مفهومی در حوزه مطالعاتی و تحقیقاتیِ قومشناسی ایران با تکیه بر رویکرد اجتماعی-اکولوژیک است. از اینرو، تنوع اکولوژیکی به مثابه زیرساخت ادراکی و مفهومیِ مواجهه با ویژگیها و تغییرات سرزمینِ متنوع ایران بهویژه، تنوع قومی پیشنهاد شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تنوع زیستی؛ تنوع قومی؛ همگرایی اجتماعی؛ یکپارچگی سرزمینی؛ تنوع اکولوژیکی؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 400 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 353 |
||