فرصت ها و محدودیتهای سازگاری با آب شور در کشاورزی (کاربرد موردی در محدوده مطالعاتی مه ولات-فیض آباد) | ||
| نشریه علمی ترویجی (حرفهای) آبخوان | ||
| دوره 20، شماره 1، زمستان 1404 اصل مقاله (922.42 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سعید طاهری* 1؛ علیرضا طاوسی1؛ سیدمهدی سالارخراسانی2 | ||
| 1دانش آموخته مهندسی منابع آب، کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران. | ||
| 2دانشجو مهندسی منابع آب گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران. | ||
| چکیده | ||
| با توجه به چالشهای فزاینده ناشی از رشد جمعیت، تغییرات اقلیمی و محدودیت منابع آب شیرین، بهرهگیری از آبهای شور بهعنوان رویکردی پایدار برای تأمین نیازهای آبی در مناطق خشک و نیمهخشک، نظیر دشت فیضآباد–مهولات، اهمیت روزافزونی یافته است. بررسیهای هیدروژئولوژیکی این منطقه نشان میدهد که میزان هدایت الکتریکی آبهای زیرزمینی (در بازه 3/1 تا 4/6 دسیزیمنس بر متر) شرایط استفاده اقتصادی از این منابع را در دو حوزه اصلی فراهم میسازد: نخست، در کشاورزی مقاوم به شوری با بهرهگیری از گیاهان سازگار و دوم، در آبزیپروری از طریق پرورش گونههای مقاوم. این پژوهش در دو بخش مکمل طراحی شده است. بخش نخست به بررسی کاربرد آب شور در سطح مزرعه و ارزیابی همزمان ظرفیتهای کشاورزی و آبزیپروری اختصاص دارد که نتایج آن در قالب یک ماتریس تلفیقی «تولیدات کشاورزی–آبزیپروری» ارائه شده و پیامد آن حرکت به سوی توسعه پایدار اقتصادی–محیطی در منطقه است. در بخش دوم، با بهکارگیری روش تحلیل سلسلهمراتبی خاکستری، راهکارهای بهرهبرداری از آب شور مورد اولویتبندی قرار گرفته و نتایج در قالب جدول رتبهبندی ارائه گردیده است. این یافتهها میتوانند بهعنوان مبنایی علمی برای سیاستگذاری و برنامهریزی در راستای ارتقای امنیت غذایی و پایداری منابع آب در مناطق مشابه مورد استفاده قرار گیرند. کلمات کلیدی: آب شور، دشت فیضآباد- مه ولات، آبزیپروری، توسعه پایدار. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلمات کلیدی: آب شور؛ دشت فیضآباد- مه ولات؛ آبزیپروری؛ توسعه پایدار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 240 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 111 |
||