واکاوی انواع و کارکردهای قانون موقّت | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 01 فروردین 1406 اصل مقاله (879.86 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2025.396980.3772 | ||
| نویسنده | ||
| خدیجه شجاعیان* | ||
| گروه حقوق عمومی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| اصولاً قوانین باید جامعۀ خود را منعکس کنند و قادر به تنظیم رفتار اجتماعی متناسب با تغییر و تحولات جدید باشند، و براساس اطلاعات کامل، در یک فرایند مشورتی و آگاهانه تصویب شوند؛ اما بررسی ها نشان میدهند که انعکاس جامعۀ کنونی به دلیل شتاب اجتماعی و تکنولوژیکی آن به چالشی فزاینده تبدیل شده است و قانون گذاران قادر به هماهنگی کامل با این تحولات نیستند؛ بنابراین یکی از راهکارهای آنها برای حل این چالش ها، تقنین موقّت بوده است. قانون گذاری موقّت برای حل مشکلات موقّت، مدیریت شرایط اضطراری و موضوعات به شدّت اختلافی، در حوزه های نوآورانه استفاده می شود. این نوع قانونگذاری شامل دو ابزار تعیین زمان مشخص (بندهای غروب) برای انقضای قانون و تصویب آزمایشی قانون است. بر این اساس، در قانون بندی برای زمان خاتمۀ کل قانون یا بخشی از آن گنجانده می شود. تقنین آزمایشی حاکی از رویکرد آزمون و خطا در امور جامعه و یادگیری پویا از نتایج آن است. قانون موقّت با وجود کارکردهای مطلوب، مورد نقدهایی قرار گرفته است و در نظام های مختلف، نه بهطور سیستماتیک، بلکه فقط در موارد خاص و براساس علل موجه تصویب می شود. مقاله با روش توصیفیـ تحلیلی به واکاوی زوایای مختلف قانون موقّت میپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قانون موقّت؛ قانون آزمایشی؛ قانون خاتمهدار؛ ارزیابی؛ اثربخشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 730 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 325 |
||