تفاوت عمل خیرخواهانه در سه اجتماع انسانی؛ مرکز استان، شهرستان و روستا | ||
| توسعه محلی (روستائی-شهری) | ||
| مقاله 2، دوره 17، شماره 2 - شماره پیاپی 33، دی 1404، صفحه 274-266 اصل مقاله (1.27 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrd.2025.397609.668931 | ||
| نویسنده | ||
| حمزه نوذری* | ||
| گروه جامعهشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| خیرخواهی و نیکوکاری یکی از مصداقهای مهم نوعدوستی، همکاری و مشارکت تلقی میشود. رفتار خیرخواهانه بهدلیل اهمیت آن در همبستگی و انسجام اجتماعی، تابآوری، اعتماد و همچنین شکلگیری و توسعۀ مراکز خیریه اهمیت اساسی دارد. بیشتر تحقیقات در حوزۀ خیرخواهی بر نقش و جایگاه خیریهها متمرکز بوده است. این پژوهش تفاوت رفتار خیرخواهانه را در سطح ملی در سه اجتماع انسانی، روستا، شهر و مرکز استان تحلیل کرده است. پژوهش تحلیل ثانویۀ دادههای پیمایش ملی گرایش مردم ایران به نیکوکاری است. این پیمایش در سال 1402 و با جامعۀ آماری بیش از 10 هزار نفر در 31 استان کشور انجام شده است. اعتبار تحقیق از نوع اعتبار نظری و صوری است. دادهها نشان میدهد تفاوت معناداری در رفتار خیرخواهانه وجود دارد. اهالی شهرستان بیش از روستاییان و ساکنان مراکز استان کار داوطلبانۀ خیرخواهانه انجام میدهند. یافتهها همچنین نشان میدهد برخلاف انتظار، فردیبودن عمل خیرخواهی در میان روستاییان بیشتر از اهالی شهرستان و مراکز استانها است. براساس نتایج این پژوهش نمیتوان رویکردهایی را پذیرفت که معتقدند هرچه از اجتماع انسانی با تراکم مادی و اخلاقی کمتر بهسوی اجتماع انسانی دارای تراکم مادی و اخلاقی بیشتر حرکت کنیم، رفتارهای خیرخواهی فردگراتر، عامگراتر، کار داوطلبانۀ کمتر و مناسبات مالی و پولی بیشتر میشود. باید از کلیشۀ دوقطبی روستا-شهر برای فهم و تحلیل تفاوت رفتار در حوزۀ خیرخواهی فاصله گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجتماع انسانی؛ خاصگرایی؛ رفتار نیکوکاری؛ کار داوطلبانه؛ مناسبات پولی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 470 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 299 |
||