تطوّر مفهوم «نفس انسانی» از افلاطون تا فلسفه مسیحی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| دوره 58، شماره 1، مرداد 1404، صفحه 237-259 اصل مقاله (715.15 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2025.389774.523580 | ||
| نویسنده | ||
| محمد حسین وفائیان* | ||
| استادیار، گروه مطالعات علم و فناوری، دانشکدۀ مدیریت، علم و فناوری، دانشگاه امیرکبیر، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| نفسشناسی یکی از موضوعاتِ اگرچه پراکنده اما برجسته در رسالههای افلاطون و همچنین یکی از محورهای اصلی تاملات فلسفی ارسطوست. ایدههای این دو اندیشمند نزد نوافلاطونیان و فیلسوفان مسیحی امتداد یافت و بسترهای نفسشناسی در دو جریان فلسفه اسلامیِ پس از فارابی و فلسفه مدرنِ پس از دکارت را در سدههای متاخر فراهم آورد. پیوستگی ایدههای ناظر به فهم انسان از یونان تا دو جریان مذکور، آنچنان عمیق است که بدون آگاهی از آنها، ادعای فهم صحیح و دقیق ایدههای متاخر در چیستی نفس انسانی، دشوار خواهد بود. جستار پیش رو با تکیه بر تحلیل منطقی عبارات افلاطون و ارسطو و مفسران آنها و سپس امتداد آن در فلسفه مسیحی، درصدد است تا فهمی نسبتاً منسجم و قابلقبول از سیر تطوّر تاریخیِ مفهوم «نفس» انسانی ارائه دهد. پرسش از تلقی این فیلسوفان از نفس در این برهۀ تاریخی که البته یکدست نبوده و فراز و فرودهای مختلفی را تجربه کرده، و همچنین کشف و تبیین تحوّلات مفهومی آن، مسئلۀ راهبرِ این جستار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نفس؛ فیزیولوگ؛ افلاطون؛ ارسطو؛ فلسفه مسیحی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 741 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 652 |
||