زبان دین از دیدگاه قاضی عبدالجبار معتزلی | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| دوره 22، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 177-188 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2025.390978.1006108 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس دهقانی نژاد* 1؛ محمد مهدی دهقانی اشکذری2 | ||
| 1گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان | ||
| 2گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در پژوهش حاضر به بررسی دیدگاه قاضی عبدالجبار معتزلی دربارة زبانِ دین با روش توصیفیـ تحلیلی پرداختهایم. هدف اصلی تحلیل نظریههای قاضی عبدالجبار دربارة شکلگیری زبان، رابطة زبان و دین، و چگونگی انتساب صفات به خداوند است. قاضی عبدالجبار معتقد است که زبان از طریق توافق و قصد انسانها شکل میگیرد و اسامی خاص و اسم جنسها صرفاً برای ارجاع و فاقد معنای وصفی هستند. دیدگاه وی در این باره تا حدی به برخی نظریات معاصر در فلسفة زبان نزدیک است. در مبحث زبان دین، وی با تأکید بر اشتراک معنوی صفات بین انسان و خدا معتقد است که این اشتراک به تشبیه نمیانجامد و بحث مجاز را راهکار مناسبی تلقی میکند. دیدگاه نهایی وی تا حدی به دیدگاه استنادی آکویناس در نظریه تمثیل شباهت دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زبانِ دین؛ صفات خدا؛ فلسفة زبان؛ قاضی عبدالجبار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 487 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 303 |
||