نقش گردشگری عشایر بر ارتقای فرایندهای زیستپذیر و بهبود کیفیت زندگی در جوامع عشایری منطقه استان چهارمحال و بختیاری | ||
| مجلۀ مطالعات جامعهشناختی (نامۀ علوم اجتماعی سابق) | ||
| دوره 32، شماره 1، تیر 1404، صفحه 219-240 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: علمی وپزوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsr.2024.369381.1924 | ||
| نویسندگان | ||
| رقیه قیاسی1؛ شهلا چوبچیان* 2؛ الهام اکبری3؛ محمد شوکتی4 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشیار دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3. استادیار دانشگاه تربیت مدرس. تهران, ایران | ||
| 4استادیار تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| یکی از قلمروهایی که توان جذب سرمایههای داخلی و خارجی و به پیروی از آن، توسعهی اقتصادی را در پی دارد، گردشگری عشایری است و از طرف دیگر عشایر تعدادی از جمعیت هستند که معمولا مغفول ماندند و کانونهای اسکان آنها از شرایط زیست مناسبی برخوردار نیستند در این زمینه زیستپذیری میتواند نقش موثری در بهبود اسکان عشایر در آن مناطق ایفا نماید. بر پایه وجود ارتباط دو طرفه زیستپذیری و گردشگری عشایری، برای آن که گردشگری بتواند به بهبود زیستپذیری عشایر کمک کند، باید نقش آن شناسایی شده و مورد توجه خاص قرار گرفته شود. توسعه گردشگری عشایری، امکان افزایش درآمد خانوارهای عشایری، اشتغالزایی و جلوگیری از مهاجرتهای عشایری را در بستر بهبود کیفیت زندگی و توزیع متعادل خدمات و تسهیلات رفاهی در مناطق عشایری، فراهم میکند. دیدگاه کلی حاکم بر این تحقیق حاضر با توجه به ماهیت و نوع پژوهش، دیدگاه کمی است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از لحاظ میزان نظارت و درجه کنترل متغیرها از نوع تحقیقات میدانی و از لحاظ نحوه گردآوری دادهها و قابلیت تعمیم از نوع پژوهشهای پیمایشی است. نتایج نشان داد که گردشگری عشایر در بهبود ابعاد اجتماعی- فرهنگی؛ کالبدی-فضایی و زیست محیطی زیستپذیری عشایر موثر بوده است ولی در ابعاد اقتصادی و آموزشی چندان موفق عمل نکرده و میبایست در اولویت سیاستگذاران و برنامهریزان قرارگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابعاد اجتماعی- فرهنگی؛ کالبدی-فضایی؛ زیست محیطی؛ آموزش؛ استان چهارمحال و بختیاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 511 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 400 |
||