نسبت آموزشهای رایج مهندسی با عظمت محیط زیست | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 17، دوره 23، شماره 1 - شماره پیاپی 44، آذر 1404، صفحه 331-344 اصل مقاله (1.1 M) | ||
| نوع مقاله: علمی-ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2025.396489.1006901 | ||
| نویسنده | ||
| محمد صادق ذاکری* | ||
| پژوهشگر و مدرس دانشگاه. | ||
| چکیده | ||
| برنامهریزان استراتژیست دغدغۀ نابودی زندگی از روی کرۀ زمین را دارند. از آنجا که مادۀ مقوّم زندگی با تمام اهمیتش چیزی جز محیط زیست نیست؛ هدف این مقاله بررسی و تحلیل نسبت آموزشهای مهندسی رایج با محیط زیست است. بدین منظور در این مقاله از «روش فلسفی» برای تجزیه و تحلیل مفاهیم و نقد روشهای متداول استفاده شده است و پس از پرداختن به مبانی نظری آموزش و نیز بازتاب نقطه نظریات برخی پژوهشگران در خصوص محیط زیست به این نتیجه رسیدیم که ضرورت دارد پس از اصلاح ساختارها و بهبود مدیریتها، عشق و احترام به محیط زیست را از نخستین سالهای زندگی در کودکان این سرزمین نهادینه کنیم تا فراگیران خود به دست خود خانۀ خود را ویران نکنند. بسیاری از محیط زیستشناسان، علوم انسانی و اجتماعی را محور اصلی مطالعات زیست محیطی تلقی میکنند؛ زیرا این رفتار انسان و در نهایت جامعۀ انسانی است که سبب پیدایش بسیاری از مسائل زیست محیطی شده است. پس آنجا که انگیزۀ تخریب وآلودگی در جامعه شکل میگیرد، سزاوار است علاج و چاره را نیز در همین نقطه بهخصوص نظام آموزش مهندسی آغاز نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش مهندسی؛ محیط زیست؛ میان رشتهای بودن علم آموزش؛ گفتوگو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 185 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 135 |
||