تحلیل انتقادی مبانی طبیعتگرایانة گراهام آپی در رد براهین غایتشناختی | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| دوره 22، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 287-297 اصل مقاله (970.15 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2025.401666.1006144 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محسن هاشمی؛ محمد محمدرضایی* | ||
| گروه فلسفة دین، دانشکدة الهیات، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| این مقاله به تحلیل انتقادی مبانی طبیعتگرایانة گراهام آپی، فیلسوف معاصر، در رد براهین غایتشناختی (براهین نظم و طراحی) میپردازد. آپی با تکیه بر چارچوب فلسفی طبیعتگرایی استدلال میکند که وجود نظم و پیچیدگی در جهان نیازی به تبیین با یک موجود هوشمند ماوراءطبیعی (خدا) ندارد. او معتقد است پدیدههای جهان میتوانند به طور کامل با قوانین فیزیکی و فرایندهای طبیعی توضیح داده شوند. هدف این پژوهش، فراتر از صرفاً بازگویی استدلالهای آپی، نقد مبانی متافیزیکی این رویکرد است. مقالة حاضر نشان میدهد که طبیعتگرایی آپی به جای آنکه یک نتیجهگیری مبتنی بر شواهد باشد، خود یک فرض فلسفی پیشینی است که با نفی امکان وجود پدیدههای غیر طبیعی به مصادرة به مطلوب در نقد براهین غایتشناختی میانجامد. در نهایت، این پژوهش نتیجه میگیرد که نقد آپی به براهین غایتشناختی قویاً به فرضیات فلسفی او وابسته است و موفقیت آن به پذیرش طبیعتگرایی به عنوان تنها جهانبینی ممکن منوط است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| براهین غایتشناختی؛ طبیعتگرایی؛ طراحی هوشمند؛ گراهام آپی؛ فلسفه دین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 284 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 245 |
||