تأثیر سطوح مختلف پروبیوتیک بر عملکرد، جمعیت میکروبی و ریختسنجی روده جوجههای گوشتی تحت شرایط تغذیه دیرهنگام | ||
| تولیدات دامی | ||
| مقاله 1، دوره 27، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 483-498 اصل مقاله (1.32 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jap.2025.394982.623845 | ||
| نویسندگان | ||
| حدیث حیدری1؛ علی خطیب جو* 2؛ حسن شیرزادی3؛ محمد امیر کریمی ترشیزی4؛ جبار جمالی5 | ||
| 1گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: h.heydari@ilam.ac.ir | ||
| 2نویسنده مسئول، بخش علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی خراسان رضوی، مشهد، ایران. رایانامه: a.khatibjoo@areeo.ac.ir | ||
| 3گروه علوم دامی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: h.shirzadi@ilam.ac.ir | ||
| 4گروه علوم دامی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران. رایانامه: karimitm@modares.ac.ir | ||
| 5گروه علوم دامی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: j.jamali@ilam.ac.ir | ||
| چکیده | ||
| هدف: دسترسی خوراک برای جوجههای تازه هچشده جهت توسعه مطلوب و مناسب دستگاه گوارش، افزایش جمعیت باکتریهای مفید، بهبود هضم و جذب مواد مغذی و توسعه یک سیستم ایمنی مناسب بهویژه در دستگاه گوارش امری حیاتی و تعیینکننده است و تغذیه زودهنگام از طریق تعدیل میکروفلور روده به سلامت و عملکرد دستگاه گوارش اثر میگذارد. بنابراین بهنظر میرسد استفاده از افزودنیهای مفیدی مانند پروبیوتیکها، پریبیوتیکها و سینبیوتیکها که اثرات مفید ثابتشده بر ریختسنجی دستگاه گوارش و عملکرد جوجههای گوشتی دارند، گزینه مناسبی باشد. روش پژوهش: در این آزمایش تأثیر سطوح پروبیوتیک بر عملکرد و خصوصیات لاشه، شمار جمعیت میکروبی و ریختسنجی روده جوجههای گوشتی تحت چالش تغذیه دیرهنگام با تخصیص 450 قطعه جوجه گوشتی راس-308 (یک روزه، مخلوط دو جنس) بهصورت فاکتوریل 3×3 با سه سطح پروبیوتیک (صفر یا بدون پروبیوتیک، 200 و 400 گرم در تن) و سه زمان تغذیه یا دسترسی به خوراک (صفر، 12 و 24 ساعت پس از ورود به سالن) موردبررسی قرار گرفت. یافتهها: در دوره آغازین، جوجههای دریافتکننده سطح بیشتر پروبیوتیک و تغذیه بدون تأخیر بیشترین وزن بدن و افزایش وزن بدن را داشتند درحالیکه جوجههای دریافتکننده سطح بالاتر پروبیوتیک و 24 ساعت تأخیر در دسترسی به خوراک کمترین وزن بدن را داشتند و در کل دوره پرورش جوجههای دریافتکننده 2/0 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک با 24 ساعت تأخیر در تغذیه و گروه دریافتکننده 4/0 گرم در کیلوگرم بدون تأخیر در تغذیه کمترین خوراک مصرفی، وزن بدن و افزایش وزن بدن را داشتند (05/0P<). سطح 4/0 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک در گروههای 12 و 24 ساعت تأخیر در تغذیه بهترتیب کمترین غلظت تریگلیسیرید و گلوکز سرم را داشتند و در همین سطح پروبیوتیک بدون تأخیر در تغذیه، جمعیت باکتریهای اشریشیاکلی کاهش یافت، اما اعمال 12 و 24 ساعت تأخیر در دسترسی به خوراک شمار باکتری بیفیدوباکتر را کاهش داد و در جوجههای تغذیهشده با جیرههای دارای صفر و 2/0 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک، با افزایش زمان تأخیر در دسترسی به خوراک، طول پرز افزایش یافت (05/0P<). جوجههای تغذیهشده با جیره دارای 2/0 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک با 12 ساعت تأخیر در تغذیه، سطح مقطع پرز بالاتری نسبت به سایر گروهها داشتند (05/0P<). نتیجهگیری: بهطورکلی، 12 و 24 ساعت تأخیر در تغذیه منجر به کاهش عملکرد و تضعیف ریختسنجی روده شدند و افزودن پروبیوتیک حتی در سطح دو برابر میزان توصیهشده نتوانست اثرات منفی تغذیه دیرهنگام را کاملاً جبران کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پروبیوتیک؛ تغذیه دیرهنگام؛ جوجه گوشتی؛ عملکرد؛ میکروفلور و ریخت شناسی روده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 152 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 184 |
||