دیالکتیک حکومت و جامعه در دورۀ پادشاهی مشروطۀ امانالله خان | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 1، دوره 55، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 923-895 اصل مقاله (539.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2025.389704.1008290 | ||
| نویسندگان | ||
| بی نظیر غفاری1؛ روح اله اسلامی* 2؛ وحید سینائی3؛ حسین اطهری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم سیاسی، گروه اندیشههای سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 2دانشیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 3دانشیار دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به بررسی دیالکتیک پیچیده و دیرینۀ بین حکومت و جامعه در دورۀ پادشاهی مشروطۀ امانالله خان در افغانستان (1919-1927) میپردازد. سؤال اصلی پژوهش این است که با تمرکز بر رابطۀ دیالکتیکی حکومت و جامعه در افغانستان از سال 1919 تا 1927، چه نوع لویاتانی در دوران سلطنت امانالله خان شکل گرفت و چه ویژگیهایی داشت؟ فرضیۀ اصلی این تحقیق، استوار بر چارچوب ـ«راه باریک آزادی» رابینسون و عجم اوغلو، این است که دولت امانی با وجود تلاش برای مدرنیزاسیون و نهادینهسازی عناصر مشروطیت، بهدلیل مقاومتهای اجتماعی و فرهنگی نتوانست بهطور کامل از ویژگیهای استبدادی و تمرکز قدرت رها شود و به لویاتان غایب تبدیل شد. این پژوهش با استفاده از روش تحلیل کیفی دادهها از منابع، نشان میدهد که اصلاحات مدرنگرایانۀ امانالله خان با مقاومتهای فرهنگی و اجتماعی مواجه شد و به ایجاد تنش بین حکومت و جامعه انجامید. یافتهها حاکی از آن است که حکومت امانالله خان، با وجود تمرکز قدرت و ویژگیهای استبدادی، در تلاش برای نهادینهسازی برخی عناصر مشروطیت از طریق اصلاحات قانونی و اجتماعی با چالشهای جدی روبهرو بود و در نهایت به لویاتان غایب تبدیل شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پادشاهی مشروطه؛ لویاتان؛ اصلاحات مدرنگرایانه؛ استبداد؛ مقاومت اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 544 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 476 |
||