فلسفه زبان ویتگنشتاین؛ واقعگرایی یا ایدئالیسم؟ | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 3، دوره 23، شماره 2 - شماره پیاپی 45، بهمن 1404، صفحه 73-49 اصل مقاله (1.26 M) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2025.397925.1006915 | ||
| نویسنده | ||
| حسین شقاقی* | ||
| استادیار گروه مطالعات میان فرهنگی معاصر، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| فلسفه متأخر ویتگنشتاین از نگاه بعضی از مفسران واقعگرا و از نگاه برخی دیگر ایدئالیستی است. هر یک از این دو دسته مفسران به فقراتی از متن آثار او برای دفاع از تفسیر خود استناد میکنند. استناد دسته اول عمدتأ بر ایدههایی چون محوریت فهم عرفی و زبان روزمره است. در مقابل، دسته دوم بر محوریت و تقدم زبان بر هرگونه نظریهپردازی استناد میکنند، افزون بر این که این دسته از متفکران زبان را همچون هویتی سوبژکتیو تفسیر میکنند. در مقابل این دو دسته مفسران، مفسرانی دیگر اندیشه ویتگنشتاین را نه واقعگرا و نه ایدئالیستی تفسیر کردهاند. دلیل این دسته از مفسران اخیر این است که ویتگنشتاین با هرگونه نظریهپردازی متافیزیکی به شکل مرسوم تاریخ فلسفه مخالف است، و از این رو نمیتوان او را با هیچ یک از دو دیدگاه ایدئالیسم و واقعگرایی موافق دانست. در اینجا با بیان دلایل هر یک از این سه گروه مفسران در نهایت با توجه به دو نکته از تفسیر ایدئالیستی دفاع کردیم. نکته اول مربوط است به اینکه در اطلاقِ عنوان ایدئالیسم به اندیشه ویتگنشتاین، ایدئالیسم را باید مطابق با ایده شباهت خانوادگی ویتگنشتاین فهمید. نکته دوم مربوط است به این که چگونه باید ایدئالیسم را به اندیشه ویتگنشتاین نسبت دهیم تا با مخالفت او با نظریهپردازی متافیزیکی متعارض نباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ویتگنشتاین؛ ایدئالیسم؛ واقعگرایی؛ هستیشناسی؛ زبان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 429 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 246 |
||